بررسی وضعیت متیلاسیون ناحیه 5 ژن jmjd1a در مردان نابارور مبتلا به oligoazzospermia
چکیده
ناباروری مردان یکی از بزرگترین نگرانیهای امروز سلامت جوامع می باشد. تقریبا در 50% موارد ناباروری، فاکتورهای مردانه به تنهایی یا به همراه فاکتورهای زنانه دلیل بروز ناباروری می باشند. ارتباط قوی بین متیلاسیون dna ، بعنوان یک تغییر مهم اپی ژنتیکی در ژنوم، و الگوی بیانی ژن به اثبات رسیده است. پروتئین حاصل از ژن jmjd1a بطور مستقیم با فعال سازی رونویسی از دو ژن tnp1 و prm1 که در مرحله ی آخر متراکم سازی کروماتین اسپرم و بلوغ، در پروسه "جایگزینی هیستون" نقش دارند، در اسپرماتوژنز دخیل می باشد. در طی میوز در جنس مذکر کروموزومهای جنسی از لحاظ رونویسی غیر فعال می شوند و این دوره غیر فعال بودن تا مرحله پاکی تن ادامه پیدا میکند. بعد از پاکی تن، در اسپرماتیدهای اولیه مجددا این کروموزومها فعال می شوند. نشان داده شده است که ژن گیرنده آندروژن انسانی (humara) در پاکی تن متیله می باشد. ژن snrpn یکی از ژنهای مهم اثرگذاری ژنومی می باشد. از آنجایی که متیلاسیون غیر طبیعی ژنهای "اثرگذاری ژنومی" در ارتباط با اولیگوآزوسپرمی می باشد، ممکن است که تغییرات الگوی متیلاسیون ژن snrpn باعث آسیب پذیری مسیر اسپرماتوژنز گردد. برای بررسی الگوی متیلاسیون این لوکوسها، تکنیک pcr ویژه متیلاسیون(msp) راه اندازی گردید. این مطالعه بر روی نمونه بیوپسی بافت بیضه 35 فرد نابارور مبتلا به اولیگوآزوسپرمی انجام گردید. همچنین از 5 فرد نابارور انسدادی به عنوان کنترل استفاده شد. بیماران با آزوسپرمی غیر انسدادی در مقایسه با گروه کنترل الگوی متیلاسیون متفاوتی را نشان دادند. در مورد ژن jmjd1a از بین 35 مرد نابارور، 29 نفر در آزمایش msp با پرایمر غیر متیله جواب مثبت نشان دادند و با پرایمر متیله 5 نفر جواب مثبت داشتند. یک نمونه هم با هر دو پرایمر جواب مثبت داد. در مورد ژن humara 29 نفر با پرایمر غیر متیله جواب مثبت نشان دادند و 5 نفر با پرایمر متیله و در مورد ژن snrpn 32 نفر با پرایمر غیر متیله جواب مثبت نشان دادند و با پرایمر متیله 26 نفر، به طوری که 23 نمونه با هر جفت پرایمرهای متیله و غیرمتیله جواب دادند. نتایج نشان می دهد که در برخی نمونه ها افزایش متیلاسیون در ژن jmjd1a و در برخی دیگر، اختلال در روند اثر گذاری ژنومی در ژن snrpn باعث اختلال در اسپرماتوژنز شده است
