بررسی مشترکات روایی شیعه و اهل سنت در جزء16 قرآن کریم (سوره مریم و طه)
چکیده
ارزشمندترین سرمایه ما مسلمانان قرآن مجید است و یکی از منابع مهم بهره وری از قرآن به کارگیری سنت یعنی احادیث پیامبر( ص) و اهل بیت(ع) اوست. ما روایات زیادی در زمینه های مختلف داریم. احادیث و روایاتی که از راویان شیعه و سنی نقل گردیده که از جمله آنها روایاتی است که در تفسیر قرآن می باشد و اکنون تحت عنوان کتب تفسیر روایی در اختیار ما قرار داده شده است. رساله حاضر پژوهشی است به ذکر و بررسی روایتهای مشترک فریقین در تفسیر دو سوره (مریم و طه) در جزء 16قرآن می پردازد. این تحقیق در راستای دست یابی به مشترکات روایی فریقین در جهت تقریب مذاهب و با هدف بسترسازی، برای برقراری اتحاد میان شیعه و سنی و نزدیک ساختن دیدگاههای آنان به یکدیگر تدوین گشته است. از دید نویسنده اشتراک دیدگاههای مفسران شیعه و سنی در تفسیر پارهای از آیات و استنادات واحد آنان، بهترین دلیل بر این مدعا به شمار میرود؛ اتخاذ چنین روشی باعث میگردد که نقاط ضعف و قوت این دیدگاهها و برداشتها روشنتر بشود و استنباطات و پژوهشهای آنان با صحت بیشتری مقرون گردد .این تحقیق به روش کتابخانه ای و فیش برداری صورت گرفته است که پس از فیش برداری و استخراج مشترکات، تجزیه وتحلیل، و با استفاده از بعضی تفاسیر تحلیلی هردو فرقه، به نقد آن احادیث پرداخته شده است این پژوهش در سه بخش تنظیم شده است : بخش اول: کلیات؛ بخش دوم: سوره مریم؛ بخش سوم: سوره طه، خاتمه و نتائج. شیعه و سنی دارای مشترکات زیادی می باشند که در سوره مریم از مجموع 25 روایت، 5 روایت مشترک وجود داشت و در سوره طه از مجموع 30روایت، 10 روایت مشترک پیدا و تجزیه و تحلیل شد.