پایان‌نامه

نقد و تحلیل دیوان امیر خسرو دهلوی

چکیده

چکیده: این پایان نامه شامل چهار فصل است. در فصل اوّل که به کلّیّات اختصاص داده شده، مقدّمه ای آمده و مسأله بیان شده؛ آن گاه سوالاتی مطرح و فرضیه ها عنوان شده؛ سپس اهداف و روش تحقیق مشخّص گردیده است. در فصل دوّم که مروری بر مبانی نظری و پیشینه ی تحقیقاتی است، سعی شده درباره ی پیشینه ی نقد و انتقاد و اهداف آن مطالبی ذکر شود؛ آن گاه آن چه را که پیرامون زندگی شخصی امیر خسرو شایان گفتن است مکتوب گردد. ابیاتی نیز که مربوط به حسب حال امیر بوده از دیوان استخراج و در خلال مطالب درج شده است. فصل سوم که اصلی ترین بخش پایان نامه است بر دو بخش تقسیم گردیده؛ در بخش اوّل که نقد و تحلیل محتوایی است مواردی چون خداشناسی، عرفان، تصوّف، عشق و... پرداخته شده و شواهد موجود نیز از دیوان استخراج گردیده است. در بخش دوّم که نقد و تحلیل سبک شناسی است به بررسی مباحث عروضی و صنایع ادبی و نکات دستوری دیوان و تأثیر پذیری او از شاعران ماقبل و تأثیر گذاری بر شاعران ما بعد پرداخته شده است آن گاه برای جمع بندی مطالب ویژگی های سبک عراقی و هندی در غزلیات او مورد بررسی واقع شده است. از آن جا که پرداختن به صور خیال از قبیل انواع استعاره و مجاز و تبیین و تشریح آرایه های لفظی و معنوی به صورت کامل در دیوان امیرخسرو بیش از حوصله ی این تحقیق می نمود؛ پیشنهاد بنده این است که اگر روزی امکان کار برای دانشجویان گرامی فراهم شود از واجب ترین اموری است که باید بدان پرداخت.

اساتید راهنما و مشاور

حسین نوین، احسان شفیقی

پایان‌نامه‌های مشابه

  • فرهنگ تشبیهات در دیوان غزلیات امیر خسرو دهلوی

    پایان‌نامه۲۰۱۰وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه پیام نور - دانشگاه پیام نور استان آذرباییجان شرقی - دانشکده ادبیات و علوم انسانیمریم فقیه دوست

    پایان نامه حاضر فرهنگ تشبیهات را در « دیوان غزلیات امیر خسرو دهلوی » بر اساس « دیوان امیر خسرو دهلوی » با « مقدمه و اشراف محمد روشن » مورد بررسی قرار داده است. این پایان نامه در سه فصل تنظیم شده است. در فصل اول به طور خلاصه انواع تشبیه با تعریف و مثالی برای هر کدام از آنها آورده

  • بررسی مبالغه و اقسام آن در مثنوی خسرو و شیرین نظامی و مقلدانش(امیر خسرو دهلوی، خواجو کرمانی و وحشی بافقی)

    پایان‌نامه۲۰۱۳وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه زابل - دانشکده ادبیات و علوم انسانیامیر بهارلو

    مبالغه و اقسام آن یکی از مهم ترین ابزارهای بلاغت است که برای آشنایی زدایی در متون ادبی - هنری کاربرد فراوان دارد. این شگرد ادبی باعث می شود که کلام مخیّل و تصویری شود و از صورت مستقیم و یک بعدی به صورت غیر مستقیم و چند بعدی درآید. یکی از مهم ترین موارد کاربرد مبالغه و اقسام آن در

  • بررسی عناصر داستانی در منظومه مجنون و لیلی امیر خسرو دهلوی

    پایان‌نامه۲۰۱۲وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه یزد - دانشکده ادبیاتنجمه السادات سادات اخوی

    یکی از شاعران بزرگ قرن هفتم هجری که در عین سکونت در شبه قاره هند، بر زبان و ادب فارسی تا حد رسیدن به شأن یک شاعر توانای کلاسیک احاطه یافته و آثار پر باری بر جای گذاشته امیر خسرو دهلوی(هـ ق 725 -651 هـ ق) است. آشنایی این شاعر با میراث کهن شعر فارسی و مثنویات بزرگا نی همچون نظامی ا

  • بررسی رنگ در اسکندرنامه نظامی و آئینه ی اسکندری امیر خسرو دهلوی

    پایان‌نامه۲۰۱۲وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه ایلام - دانشکده ادبیات و علوم انسانیواحده مرادی

    هدف از این پژوهش شناخت تأثیر عنصر رنگ در اسکندر نامه نظامی و آیینه ی اسکندری امیر خسرو دهلوی است . رنگ در زندگی یکی از عناصری است که کارکرد بسیار برجسته ای داشته است و در همه زمان ها و نزد همه ی ملت ها جایگاهی درخور و شایسته دارد. در هر فرهنگی برخی از رنگ ها گویای نگرش ها و احساس

  • تأثیر نظامی بر امیر خسرو دهلوی در مثنوی سرایی

    پایان‌نامه۲۰۱۱وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه پیام نور - دانشگاه پیام نور مرکز - دانشکده زبان و ادبیات فارسیرقیه کنگری

    عنوان پایان نامه ی حاضر "تأثیر نظامی گنجوی بر امیر خسرو دهلوی در مثنوی سرایی" است. در این پایان نامه هر یک از مثنوی های نظامی و امیرخسرو دهلوی مطالعه و بررسی شد و پس از مقایسه، نکته های برجسته و مشترک، هم چنین قسمت هایی که در اصل دو داستان با یکدیگر تفاوت داشت، انتخاب و نوشته شد.

  • جلوه های شادی در شیرین و خسرو و مجنون و لیلی امیر خسرو دهلوی

    پایان‌نامه۲۰۱۰وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه پیام نور - دانشگاه پیام نور استان خراسان شمالی - دانشکده علوم انسانیفهیمه مسلمی پطرودی

    امیرخسرو دهلوی از شاعران فارسی سرای هندوستان است. عده ای او را طوطی هندوستان و برخی سعدی هندوستان می دانند. وی از بزرگترین مقلدان نظامی در زمینه ی آثار بزمی و داستان سرایی است. دهلوی در سرودن داستان های شیرین و خسرو و مجنون و لیلی از هر چیزی بهره می برد، تا لایه های مختلف شادی را

اسناد مشابه