تحلیل و بررسی نقش انشاء در آثار فارسی عین القضات همدانی
چکیده
چکیده: ماهیّت فرا زمینی تجربه های عرفانی، عارف را دچار وجد و هیجان می کند؛ بنابراین عارفان برای تعلیم و بیان تجربیّات خود ناگزیرند از زبان خاصّی استفاده کنند که آن را زبان عرفانی می نامند. زبان عرفانی، از دیدگاه های مختلف قابل بررسی است و عناصر متعدّدی در شکل گیری آن نقش دارد. بلاغت از جمله عناصر موثر زبان عرفانی فارسی است. موضوع علم معانی بررسی انواع جمله از جهت معانی ثانوی آن است. این علم، کلام را به خبر و انشاء تقسیم و میزان اثر گذاری آن را بر مخاطبان تعیین می کند، از این رو به کمک قواعد و اصول آن می توان نقش و تأثیر انواع جمله را در انتقال پیام، بررسی کرد. این پژوهش بر آن است که نقش انشاء را در تعلیم اندیشه ها و بیان تجربیّات عرفانی، بررسی و تحلیل کند. آثار عین القضات همدانی، از مهم ترین متون تعلیمی و عرفانی ادبیات فارسی است. جمله های انشایی و معانی ثانوی در این متون نقش مهمّی دارد، از این رو آثار این عارف بزرگ، برای تحقیق در این باب برگزیده شد.
