بررسی روش های نمونه گیری در جوامع پنهان
چکیده
روش های نمونه گیری کلاسیک، هنگامی که صفت مورد مطالعه مشخصه ای نادر یا خصوصیتی در اجتماعات انسانی باشد که افراد مایل به آشکار کردن آن نیستند، مفید نبوده منجر به برآوردهایی ناکارا می شود. برای نمونه گیری در این گونه جوامع به اصطلاح پنهان، می توان از ساختار شبکه ای جامعه و دنبال کردن پیوندها و روابطی که اعضای جامعه ی پنهان با یکدیگر دارند استفاده کرد. ساختارهای شبکه ای (یا گراف گونه) که در آن رأس ها نشان دهنده ی واحدهای نمونه گیری و یال ها نشان دهنده ی روابط میان واحدها می باشند، بسیاری از پدیده های جهان واقعی را دربر گرفته و تنها راه مدل سازی و شناسایی آنها استفاده از مکانیزم های آماری همچون روش های نمونه گیری ردیابی-پیوند می باشد. نمونه گیری از این ساختارهای شبکه ای، اریبی را در برآورد ویژگی های آماری شبکه ها ایجاد می کند که از خصوصیات ذاتی این ساختارها ناشی می شود. هدف این پایان نامه معرفی روشی برای اصلاح این اریبی ها است.