پایان‌نامه

مطالعه بیوسیستماتیکی بخش.caprini dc از جنس .astragalus lدر ایران

سیمین روفی

چکیده

جنس گون بزرگ ترین جنس گیاهان گل دار بوده و دارای 3000-2500 گونه و حدود 250 بخش در جهان است. بخشcaprini dc. با حدود 120 گونه یکی از بزرگترین بخش های این جنس می باشد. گیاهان متعلق به این بخش به واسطه دارا بودن گل های زرد و فرم رویشی بدون ساقه از سایر بخش های این جنس مجزا می شوند. در این بررسی ویژگی های ریخت شناختی، ریزریخت شناختی و کروموزومی موردمطالعه قرار گرفت و در نهایت داده های حاصل از هر مطالعه توسط نرم افزارهای کامپیوتری spss 9.0 وهمچنین mvsp آنالیز وتجزیه به مولفه های اصلی(pco) جهت بررسی نتایج حاصل از تجزیه خوشه ای به کاررفت و روابط میان گونه های بخش مطالعه گردید. بدین منظور در رده بندی فنتیکی، خوشه بندی گونه ها با استفاده از ضرایب عدم تشابه euclidean و average taxonomic distance انجام شد و قرابت بین گونه ها مشخص گردید. در مطالعه ریخت شناسی ،75 ویژگی کمی و کیفی مربوط به اندام های رویشی وزایشی برای 108 جمعیت از 40 گونه مورد بررسی قرار گرفت و بر اساس داده های حاصل در این بخش 5 گروه شناسایی شد که در آنالیز در 4سری مورد بررسی قرار گرفت. دانه های گرده پس از فرایند استولیز با میکروسکوپ نوری مورد مطالعه قرارگرفتند. گروه بندی حاصل از مطالعات ریزریخت شناسی دانه گرده در سطح گونه و گروه ها تایید کننده مطالعات ریخت شناسی است. نتایج بدست آمده ازمطالعه رفتار میوزی در جمعیت ها و گونه های مختلف ، نتایج به دست آمده از آنالیز داده های ریخت شناسی و ریز ریخت شناسی دانه گرده را درسطح گونه و گروه ها تایید می کند.

اساتید راهنما و مشاور

مسعود رنجبر، رویا کرمیان

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه

  • گونه astragalus baftensis، یک گونه جدید از بخش pendulina از جنس astragalus در ایران

    مقاله۲۰۱۱مجله گیاهشناسی ایرانمسعود رنجبر

    گونه a. baftensisاز ایران به عنوان گونه جدید شرح داده شده و به تصویر کشیده می شود. این گونه متعلق به بخش pendulinaاز جنس astragalusاست. تمام گونه­های شناخته شده بخش pendulinaبه ناحیه فلوریستیک ترکستان و غرب هیمالیا از ناحیه ایرانو-تورانی محدود می­شوند. در حالیکه a. baftensis گستر

  • مروری بر بخش leucocercis از جنس astragalus در ایران

    مقاله۱۹۹۸مجله گیاهشناسی ایرانعلی اصغر معصومی، مسعود رنجبر

    گونه های بخش leucocercis bge از جنس گون در ایران مرور می شوند. گونه های موجود با نزدیک ترین خویشاوندان خود مقایسه می گردند، شرح کامل و سازش اکولوژیک همراه با پراکنش جغرافیایی ارائه می گردد. گونه a. crassispinus به عنوان گونه مشکوک از این بخش خارج و به بخش acantherioceras انتقال م

  • یادداشتهای مهم درباره زیر جنس tragacantha از جنس astragalus از ایران

    مقاله۲۰۰۰مجله گیاهشناسی ایرانعلی اصغر معصومی

    بر پایه 3000 نمونه هرباریومی، مطالعات تاکزونومیک زیر جنس tragacantha از جنس astragalus انجام گرفته است. در این تحقیق 10 گونه جدید به نامهای a. glaucopsiformis ، a. jamzadae ، a. khatamsazae، a. membranostipulus ،a. montosus، a. neo-mozaffaranii، a. passargadensis، a. peymanii، a.

  • بررسی زیرجنس ها و بخش های جنس corydalis در ایران با استفاده از خصوصیات آناتومیکی و گرده شناسی

    مقاله۲۰۰۹رستنیهاسپیده ساجدی، مصطفی اسدی

    در تحقیق حاضر، صفات تشریحی ساقه تمامی گونه های جنس corydalis در ایران با استفاده از میکروسکوپ نوری و نیز صفات گرده ای این گونه ها، به استثناء c. seisumsiana با کمک میکروسکوپ الکترونی (sem) مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفت. گونه ها عبارتند از: c. haussknechtii و c. angustifoli

  • بازنگری در رده بندی بخش های جنس polygonum در ایران با استفاده از ویژگی های گرده شناسی

    مقاله۲۰۰۷رستنیهاندا امیری، فریبا شریف نیا

    در این تحقیق، گونه های بخش های مختلف جنس polygonum در ایران، مورد مطالعه ریزریختارشناسی قرار گرفتند. به این منظور از گرده تمامی گونه ها و آرایه های پایین تر از گونه، در بخش های persicaria، tiniaria، bistorta و pleuropterus و نیز از گرده های سه گونه polygonum luzuloides، p. olivas

  • گونه های جالب توجه از جنس گون از بخش caprini از ایران

    مقاله۲۰۰۲مجله گیاهشناسی ایرانعلی اصغر معصومی

    در میان 113 گونه شناخته شده از بخش caprini که یکی از بزرگترین بخش های جنس گون می باشد همچنان دو گونه a. aliomranii وa. saremii به عنوان گونه های جدید از این بخش معرفی می شوند. هر یک از گونه ها با نزدیکترین خویشاوندان خود مقایسه شده است.