پایان‌نامه

مطالعه سیستماتیکی برخی از گونه های بخش malacothrix و خویشاوندان نزدیک آن از جنس astragalus l. در ایران

بهاره محمودیان همدانی

چکیده

جنس astragalus l. با بیش از 850 گونه در ایران بزرگترین جنس از تیره fabaceae است. بخش های malacothrix bunge و stereothrix bunge دو بخش از این جنس می باشند که به زیرجنس hypoglottis تعلق دارند. مطالعه بیوسیستماتیکی بر روی گونه های مختلف این دو بخش به منظور تعیین روابط بین گونه ای و قرابت گونه ها با استفاده از ویژگی های ریخت شناسی، ریز ریخت شناسی و کروموزومی صورت گرفت. داده های حاصل از هر مطالعه توسط نرم افزار های mvsp 3.2 و spss 9.0 مورد آنالیز قرار گرفت. در مطالعه ریخت شناسی60 ویژگی کمی و کیفی مربوط به اندام های رویشی و زایشی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از مطالعه ریخت شناسی بر روی 150 جمعیت از 36 گونه از بخش malacothrix نشان داد که صفت اندازه طول ساقه نقش مهمی در تفکیک 5 گروه مختلف حاصل از آنالیز pco گردید. گونه های متعلق به چهار گروه دارای طول ساقه بلند و یک گروه بدون ساقه یا با ساقه کوتاه قرار می باشند. در مطالعه ریز ریخت شناسی دانه های گرده گونه های بخش malacothrix سه گروه ارائه گردید که این گروه بندی تا حدودی تایید کننده مطالعه ریخت شناسی است. مطالعه بر روی 9 جمعیت از 4 گونه از بخش stereothrix صورت گرفت و نشان داد که جمعیت های مختلف بر اساس صفاتی نظیر طول گیاه، طول ساقه، طول برگ و محور برگی، تعداد جفت برگچه، طول گل آذین و دمگل آذین و نیز ابعاد درفش از یکدیگر جدا می شوند. در این بررسی مطالعه بر روی رفتار میوزی، عدد پایه کروموزومی و سطوح پلوئیدی گونه های بخش malacothrix در ایران صورت گرفت و عدد پایه 8 = x را برای 28 جمعیت از 17 گونه و نیز چهار سطح پلوئیدی دیپلوئید، آلو تتراپلوئید، آلو هگزاپلوئید و یک گونه آنیوپلوئید ارائه شد. در بخش stereothrix نیز عدد پایه 8 = x برای 4 جمعیت از 3 گونه و با تنها یک سطح پلوئیدی (دیپلوئید) مشاهده شد.

اساتید راهنما و مشاور

مسعود رنجبر، رویا کرمیان

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه

  • بررسی ویژگی های دانه گرده در برخی گونه های گروه grumosae از جنس ranunculus در ایران

    مقالهتاکسونومی و بیوسیستماتیکآناهیتا جمشیدنژاد اول، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه الزهراء (س)، تهران، ایران اختر توسلی، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه الزهراء (س)، تهران، ایران منیژه پاکروان، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه الزهراء (س)، تهران، ایران

    در پژوهش حاضر، دانه های گرده ١٣ گونه از گروه grumosae از جنس ranunculus با میکروسکوپ نوری و سطح گرده ۹ گونه از آنها توسط اسکنینگ میکروسکوپ الکترونی بررسی شد. تمامی گونه های بررسی شده دانه های گرده کروی داشتند و 7 گونه: r. afghanicus، r. asaiaticus، r. aucheri، r. elbursensis، r.

  • مطالعه بیوسیستماتیک چهار جمعیت از گونه Astragalus macrostachys DC. از بخش Malacothrix Bunge در ایران

    مقاله۲۰۱۱زیست شناسی گیاهی ایرانمسعود رنجبر، رؤیا کرمیان، اقدس عنایتی اکمل

    در این تحقیق رفتار میوز و ویژگی‌های ریخت‌شناختی و گرده‌شناختی چهار جمعیت از گونه Astragalus macrostachys DC. متعلق به Malacothrix Bunge از جنس Astragalus L. در ایران مطالعه گردیده است. نتایج حاصل از مطالعه میوز در جمعیت‌های مختلف این گونه نشان داد که سه جمعیت دیپلویید و دارای عدد

  • مطالعه بیوسیستماتیک چهار جمعیت از گونه astragalus macrostachys dc. از بخش malacothrix bunge در ایران

    مقالهزیست شناسی گیاهی ایرانرؤیا کرمیان، 8271043-0811 رؤیا کرمیان، مسعود رنجبر، 08118272024 اقدس عنایتی اکمل

    در این تحقیق رفتار میوز و ویژگی های ریخت شناختی و گرده شناختی چهار جمعیت از گونه astragalus macrostachys dc. متعلق به malacothrix bunge از جنس astragalus l. در ایران مطالعه گردیده است. نتایج حاصل از مطالعه میوز در جمعیت های مختلف این گونه نشان داد که سه جمعیت دیپلویید و دارای عدد

  • تعدادی گونه جدید از جنس astragalus بخش malacothrix از ایران

    مقاله۱۹۹۱مجله گیاهشناسی ایرانعلی اصغر معصومی

    گونه های زیر بعنوان گونه جدید از نواحی مختلف ایران نامگذاری و معرفی می گردند: astragalus belgheisicus, a. birangae, a. canosus, a. daghdaghabadensis, a. glochidiatus, a. hendelanicus, a. rudimentus.

  • گونه astragalus baftensis، یک گونه جدید از بخش pendulina از جنس astragalus در ایران

    مقاله۲۰۱۱مجله گیاهشناسی ایرانمسعود رنجبر

    گونه a. baftensisاز ایران به عنوان گونه جدید شرح داده شده و به تصویر کشیده می شود. این گونه متعلق به بخش pendulinaاز جنس astragalusاست. تمام گونه­های شناخته شده بخش pendulinaبه ناحیه فلوریستیک ترکستان و غرب هیمالیا از ناحیه ایرانو-تورانی محدود می­شوند. در حالیکه a. baftensis گستر

  • فیلوژنی بخش hololeuce bunge از جنس گون (astragalus l.) و گونه های مرتبط با آن بر اساس صفات ریخت شناسی در ایران

    مقالهتاکسونومی و بیوسیستماتیکمجید قربانی نهوجی، علی اصغر معصومی، عباس سعیدی، شاهرخ کاظم پور اوصالو

    جنس گون (astragalus l.) بزرگترین جنس گیاهان گل دار در کشور است که دارای پیچیدگی های تاکسونومیک بسیاری است. بخش hololeuce bunge متعلق به گروه گون های کُرک دوشاخه ای ایران است که قرابت زیادی را با بخش مجاور آن onobrychoidei dc. نشان می دهد. مجموعه گونه های این دو بخش یک گروه پیچیده