بررسی تحولات شعر کودک پس از انقلاب اسلامی ایران
چکیده
سالیان متمادی نیست که پدیدهای به نام «شعرکودک» در ایران، تولّد و رشد نموده است و نظر به اهمیت این مقوله و ارتباط آن با کودکان که اقشار مهم جامعهاند، نگارنده درصدد برآمد تا به بررسی تحولات شعر کودک پس از انقلاب اسلامی بپردازد. ادبیات کودک به معنای واقعی و اختصاصیاش برای کودکان مربوط به اوایل قرن جاری است که کسانی مثل عباس یمینی شریف، جبارباغچهبان، محمودکیانوش، پروین دولتآبادی و... بر تارک آن میدرخشند. هر چند آثار خلق شده شاعران مذکور با آثار حوزه ادبیات کودکان –آنچه امروزه داریم - اندکی متفاوت است اما از لحاظ اینکه به واسطه این آثاراولین گامهای توجه به کودک برداشته شد، اهمیت دارند. اولین پایههای شعر کودک هم در اوایل قرن حاضربنا شد؛ هر چند پیش از آن اشعاری به نام کودکان (نه خاص آنان) به وجود آمده بود، اما در واقع اشعاری پندآموز و سخنانی بزرگسالانه بود که روح لطیف کودک آنها را بر نمیتافت. ظاهراً اولین اشعار کودکانه را به ایرج میرزا نسبت دادهاند و بعدها با رشد و گسترش مدارس، و بهبود وضعیت کودکان و توجه بیشتر به آنان و وقوع انقلاب مشروطه، شعر کودک هم رشد یافت و شاعران بیشتری درصدد خلق آثار کودکانه برآمدند. پس از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامی، شاهد رشد کیفی و کمّی آثار ادبیات کودکانه بودیم و پس از انقلاب اسلامی نیز موضوعات جدیدی به فراخور اوضاع اجتماعی، نظیر:انقلاب، جنگ و پیروزی، مبارزه با دشمنان، همکاری، وحدت و... در شعر کودک - و ادبیات کودک - راه یافتند و تا سالهای اخیر، سیر نسبتاً موفقی داشته است.