بررسی میزان موتاسیون اگزونهای 7، 8و 9 ژن pten در بیماران ایرانی مبتلا به کولورکتال کارسینوما
چکیده
کولورکتال کارسینوما، سومین سرطان شایع با دلایل ژنتیکی و اپی ژنتیکی می باشد. غیر فعال شدن ژن های سرکوبگر تومور یا فعال شدن انکوژن ها از علل ژنتیکی آن می باشند. تغییرات ژن سرکوبگرتومور pten ، در بسیاری از سرطان های انسانی مشاهده شده است. ژن pten یک سرکوبگر تومور بوده که پروتئین آن همساخت پروتئین اسکلتی، تنسین جوجه و آگزیلین گاوی است. این ژن روی کروموزوم 10q23 واقع شده ویک پروتئین 403 اسیدآمینه ای را کد می کند. pten با عمل فسفوریلاسیون و دفسفوریلاسیون سیگنالهای مسیر تنظیم رشد، تکثیر سلول، چسبندگی، مهاجرت، تهاجم و آپوپتوز را اعمال می کند. عملکرد اصلی این سرکوبگر تومور روی انکوژن (akt/pkb) می باشد. pten با فعال کردن مرگ سلولی و توقف سیکل سلولی در g1 قادر به هدایت چرخه سلولی به آپوپتوز بوده و کاهش آن در سلول های اولیه منجر به تکثیر بیش از حد یا نقص در مرگ سلولی می گردد. هدف این تحقیق شناسایی موتاسیون اگزون های8،7و9 در بافت تومور سرطان کلون در بیماران ایرانی بود. 30 نمونه از بانک تومور مرکز تحقیقات سرطان بیمارستان امام خمینی تهیه و در ازت مایع در فریز 80- درجه سانتی گراد ذخیره گردید. سپس dna نمونه های بافت تومور به همراه بافت سالمشان توسط کیت کیاژن استخراج و سپس توسط واکنش زنجیره ای پلیمراز(pcr) تکثیر گردید. با استفاده از ژل آگارز محصول pcr الکتروفورز و باندهای مناسب انتخاب و جهت تعیین توالی ارسال شد. بررسی نتایج تعیین سکانس توسط نرم افزار finch tv هیچ تغییر ژنی و موتاسیون را در این بیماران نشان نداد. با توجه به اینکه در بیماران مورد مطالعه ژن pten بدون تغییر و موتاسیون بود، در پروژه های بعدی می توان بیان این ژن را بررسی کرد، مثل: ارزیابی مقدار ترانس کریپتوم و مقدار تولید پروتئین pten و بررسی هایپر متیلاسیون این ژن.