آسیب شناسی قدرت از دیدگاه امام علی (ع) با تأکید بر نهج البلاغه
چکیده
قدرت از دیر باز ،همواره مورد بحث اندیشمندان و صاحبان فکر بوده است . و اینکه آیا قدرت ماهیتاً فساد انگیز است یا فساد عارض بر ذات قدرت می شود ،نظرات مختلفی ایراد شده است. قدرت در رساله حاضر به معنای توانایی بر انجام کار یا ایجاد پدیده ای است در لغت، ودر اصطلاح؛ وسیله و ابزار اعمال قانون یا اعمال اختیاراتی است ،که قانون به صاحبان قدرت می دهد.اساسا قدرت پدیده ای آسیب زا و آسیب پذیر است ،از جمله این آسیب ها که به محض به دست آوردن قدرت گریبان گیر صاحبان آن می شود ،احساس برتری ،بی نیازی وحاکمیت است که هر کدام سر منشأ آفات بعدی خواهند بود. این رساله مدعی است ، امام علی(ع) برای کنترل و دفع آسیب های قدرت،راه برد خاصی را ارائه می کند. از جمله ی این راه برد؛ معرفی قدرت بالاتر، یعنی قدرت لایزال الهی، اصلاح دیدگاه زمامداران نسبت به قدرت و یا تغییر جهان بینی قدرتمندان ، تبیین اهداف قدرت و همچنین انتخاب افرادی با ویژگیهای خاص برای مسند قدرت ودر نهایت نظارت دقیق و جدی بر کار ایشان می باشد. از دیدگاه امام علی (ع) ،صاحبان قدرت تنها وقتی از فساد ناشی از قدرت در امان خواهند بود که تربیت یافتگان مکتب الهی باشند.اینگونه افراد از دیدگاه انسان کامل؛امام علی(ع)، نباید بخیل ،جاهل ، ستم کار،جفاکار،رشوه گیر،تعطیل کننده ی سنت پیامبر، ترسوو...باشد بلکه باید عادل ، باتقوا ،اهل دانش و سیاست، شجاع و...باشد.در این راه برد،ایشان همچنین توصیه های کاربردی را برای قرار گرفتن قدرت در جایگاه واقعی اش ،ارائه می دهند.