مطالعه نگرش اساتید، کارکنان و دانشجویان دانشگاه پیام نور مرکز بهار در مورد میزان موفقیت نظام آموزشی موجود در پرورش روحیه پرسش گری
چکیده
بیان موضوع: یکی از اهداف نظام تعلیم و تربیت گسترش شناخت یا دانایی (در رابطه با انسان و جهان) است و مهم ترین رکن شناخت، طرح پرسش است. لذا موضوع تحقیق حاضر "مطالعه نگرش اساتید، کارکنان و دانشجویان دانشگاه پیام نور مرکز بهار در مورد میزان موفقیت نظام آموزشی موجود در پرورش روحیه پرسشگری" می باشد. هدف کلی: این تحقیق سعی دارد با شناسایی رابطه بین مولفه های نظام آموزشی دانشگاه پیام نور با پرورش روحیه پرسش گری از دیدگاه اعضای هیات علمی، کارکنان و دانشجویان دانشگاه پیام نور مرکز بهار، گامی هرچند مختصر در جهت ارتقای سطح کمی و کیفی جامعه علمی کشورمان بردارد. روش تحقیق: تحقیق فوق از نوع کاربردی است که به شیوه ی پیمایشی (زمینه یابی) و از طریق پرسش نامه محقق ساخته که با طیف لیکرت و به شیوه تصادفی طبقه ای در سال تحصیلی 89-1388 بین 345 نفر دانشجو، 64 نفر استاد و 17 نفر کارمند به گردآوری اطلاعات لازم پرداخته است. یافته ها: آزمون فرضیه ها نشان داد که بین شیوه جذب دانشجو در نظام آموزشی موجود با پرورش روحیه پرسش گری دانشجویان رابطه وجود ندارد. اما بین سایر ابعاد نظام آموزشی شامل: محتوای نظام آموزشی، روش تدریس، فضای آموزشی، تجهیزات و امکانات و شیوه ارزشیابی با پرورش روحیه پرسش گری دانشجویان رابطه وجود دارد. افزون بر این تجزیه و تحلیل یافته ها حکایت از آن دارد که تنها در عامل « شیوه ارزشیابی نظام آموزشی موجود» بین نظرهای سه گروه تفاوت معنی دار وجود دارد (p 0.05) بدین معنی که دیدگاه آنان عموماً درباره میزان تاثیر عوامل ذکر شده یکسان بوده است.