اثرات کاهش پروتئین خام جیره با استفاده از کلاژن هیدرولیز شده بر عملکرد جوجه های گوشتی
چکیده
به منظور بررسی اثرات کاهش پروتئین خام جیره با استفاده از جایگزینی کلاژن هیدرولیز شده در جیرههای بر پایه ذرت – کنجاله سویا، دو سطح از پروتئین خام جیره (سطوح 20 و 22% در دوره رشد و 5/19 و 2/18% در دوره پایانی) و چهار سطح از کلاژن هیدرولیز شده ( 0، 3، 6 و 9% ) در قالب طرح کاملا تصادفی به روش فاکتوریل 4×2 با 3 تکرار و 15 قطعه جوجه گوشتی نر در هر واحد آزمایشی مورد بررسی قرار گرفت. جیرههای آزمایشی در طی 2 دوره رشد (10 تا 24 روزگی ) و پایانی (24 تا 42 روزگی ) در اختیار پرندهها قرار گرفتند. اثرات سطوح پروتئین جیره بر افزایش وزن، مصرف خوراک و ضریب تبدیل غذایی معنیدار بود (01/0>p). کاهش عملکرد در تیمار حاوی 20 درصد پروتئین خام را می توان به تاثیر سطوح بالای کلاژن نسبت داد، زیرا تیمارهای 0-20% و 0-%22 کاملا از نظر این سه فراسنجه، یکسان بودند. اثر افزودن سطوح مختلف کلاژن هیدرولیز شده نیز بر میانگین افزایش وزن، مصرف خوراک و ضریب تبدیل معنیدار بود (01/0>p). بین سطوح صفر و 3 درصد کلاژن هیدرولیز شده، تفاوت معنی دار نبود، در حالی که کمترین افزایش وزن، مصرف خوراک و بالاترین ضریب تبدیل غذایی در سطح 9 درصد مشاهده گردید. اثر متقابل سطوح پروتئین و کلاژن بر میانگین افزایش وزن، مصرف خوراک و همچنین ضریب تبدیل غذایی معنیدار بود (01/0>p). تیمار حاوی پروتئین پایین و 9 درصد کلاژن، کمترین مصرف خوراک و افزایش وزن را نشان داد. در نهایت، نتایج تحقیق حاضر نشان داد که می توان پروتئین خام جیره را تا حدود 2 درصد کمتر از توصیه سویه، با افزودن اسیدهای آمینه ضروری (لیزین، متیونین و ترئونین) کاهش داد و کلاژن هیدرولیز شده را تا سطح 3 درصد جایگزین کنجاله سویا نمود.