کاربرد تبدیل زمان فرکانس موضعی در مطالعه مخازن هیدروکربنی
چکیده
چکیده روش زمان – فرکانسی که در این پایان نامه استفاده شده است، یک تبدیل زمان- فرکانس جدید است که در سال 2010 توسط لیو و فومل ارائه گردید. این تبدیل که به تبدیل زمان- فرکانس موضعی موسوم است، به نمایش مشخصه ی ناپایایی داده های لرزه ای کمک می کند. تبدیل پیشنهاد شده برای تطبیق سیگنال هدف از پایه ی فوریه و وارون سازی حداقل مربعات تنظیم یافته استفاده می کند.در این روش همانند روش های دیگر زمان- فرکانس الگوریتم بر روی هر یک از سیگنال ها انجام می گیرد و طیف زمان- فرکانس سیگنال به-دست می آید. در این پایان نامه سعی بر این است که عملکرد این روش درمطالعه ی ذخایر هیدروکربنی بررسی گردد. داده های لرزه ای مورد استفاده داده های لرزه ای دو بعدی پس از برانبارش متعلق به عملیات اکتشافی دریایی در حوزه خلیج فارس و بر روی میدان فردوسی می باشد. نتایج این تحقیق نشان می دهند که روش تبدیل زمان – فرکانس موضعی کارایی خوبی در آشکارسازی نواحی حاوی نفت، گاز و همین طور سایه های کم فرکانس نشان داده است