تاثیر پلی اتیلن گلیکول روی فراسنجه های تخمیرمیوه بلوط در شرایط in vivo
چکیده
هدف از این مطالعه ارزیابی ارزش غذایی میوه بلوط (بلوط ایرانی) در رژیم غذایی گوسفند، با و بدون پلی اتیلن گلیکول 6000 و اثر آن بر قابلیت هضم مواد مغذی، فراسنجه های تخمیر، میکروارگانیسم ها شکمبه و فراهمی پروتیین میکروبی بود. از پنج رأس گوسفند نر سنجابی فیستولا شده به طور جداگانه مستقر در قفس های متابولیکی در قالب یک طرح مربع لاتین چرخشی 5×5 طی 5 دوره 21 روزه با فاصله یک هفته ای میان دوره ای استفاده شد. پنج جیره خوراکی متشکل از جیره پایه به عنوان گروه شاهد، جیره شاهد محتوی 10 درصد میوه بلوط با و بدون پلی اتیلن گلیکول، جیره شاهد محتوی 30 درصد میوه بلوط با و بدون پلی اتیلن گلیکول در نظر گرفته شد. اضافه کردن بلوط به جیره ها باعث کاهش (0001/0p . حضور بلوط در جیره سبب کاهش جمعیت باکتری های سلولایتیک شد و پلی اتیلن گلیکول نیز باعث افزایش جمعیت حتی بالاتر از جیره شاهد گردید. استفاده از بلوط و پلی اتیلن گلیکول درجیره های آزمایشی بر جمعیت باکتری های پروتئولیتیک تاثیر معنی داری نداشت. می توان نتیجه گرفت که نتایج به دست آمده از پاسخ حیوان به تانن موجود در میوه بلوط و نتایج تولید گاز در شرایط آزمایشگاه باهم همسو نبودند که احتمالا" نشان دهنده عدم کارآیی روش تولید گاز در ارزیابی اثر زیستی تانن بلوط باشد. استفاده از پلی اتیلن گلیکول در جیره های حاوی بلوط ممکن است روش عملی مناسبی برای غلبه بر اثرات مضر تانن در این خوراک باشد.