تعیین ارزش غذایی برخی فرآورده های فرعی زراعی عمل آوری شده با قارچ صدفی در تغذیه نشخوارکنندگان
چکیده
این پژوهش به منظور بررسی اثر کشت قارچ پلوروتوس فلوریدا (pleurotus florida) بر ترکیبات شیمیایی، تجزیه پذیری شکمبه ای ماده خشک و آلی، قابلیت هضم ماده آلی، انرژی قابل متابولیسم و ماده خشک مصرفی برخی فرآورده های فرعی زراعی (کاه برنج، کاه گندم، کاه جو، کاه سویا، کاه کانولا، کاه نخود و پوسته برنج) انجام گرفت. در این تحقیق برای انجام آزمایش تجزیه پذیری از 2 راس گوسفند نر بالغ نژاد دالاق فیستوله گذاری شده با متوسط وزن 45 کیلوگرم استفاده گردید. برای انجام آزمایش تولید گاز شیرابه شکمبه از 3 راس گاو نر تالشی (اخته و بالغ) با متوسط وزن 335 کیلوگرم جمع آوری شد. در اثر فرآوری با قارچ مقدار ماده خشک، ماده آلی و ndf در تیمارهای آزمایشی به طور معنی داری کاهش یافت (0.01>p). فرآوری در مقدار adf کاه سویا، کاه کانولا، کاه نخود و پوسته برنج تغییر معنی داری ایجاد نکرد، اما مقدار adf را در کاه برنج، کاه گندم و کاه جو به طور معنی داری کاهش داد (0.05>p). کشت قارچ تغییر معنی داری در مقدار adl و چربی خام تیمارهای آزمایشی ایجاد نکرد. فرآوری خاکستر و پروتئین خام نمونه های آزمایشی را به شکل قابل توجهی افزایش داد (0.01>p). تجزیه پذیری شکمبه ای ماده خشک و ماده آلی کلیه تیمارها در اثر عمل آوری با قارچ به شکل معنی داری افزایش یافت (0.05>p). میزان تولید گاز کاه گندم، کاه سویا، کاه کانولا و پوسته برنج در اثر کشت قارچ تغییر معنی داری پیدا نکرد، اما با کشت قارچ گاز تولیدی در کاه برنج، کاه جو و کاه نخود افزایش یافت (0.05>p). قابلیت هضم ماده آلی پوسته برنج در اثر کشت قارچ تغییر معنی داری پیدا نکرد، اما فرآوری در سایر تیمارهای آزمایشی به شکل قابل توجهی قابیلت هضم ماده آلی را افزایش داد (0.05>p). کشت قارچ انرژی قابل متابولیسم را در تیمارها به طور معنی داری بهبود بخشید (0.05>p). میزان ماده خشک مصرفی در کاه گندم و پوسته برنج در اثر فرآوری با قارچ تغییر معنی داری پیدا نکرد، اما در سایر تیمارها به-شکل قابل توجهی افزایش یافت (0.05>p). به طور کلی نتایج این تحقیق نشان دهنده بهبود ارزش غذایی فرآورده های فرعی زراعی مورد بررسی در اثر فرآوری با قارچ می باشد. بنابراین می توان از این روش جهت افزایش بهره وری ضایعات زراعی در تغدیه نشخوارکنندگان بهره برد.