تعیین میزان آلودگی کلیفرمی و شناسایی انواع کلیفرم ها و سالمونلای جدا شده از آغوز مورد استفاده در تغذیه گوساله های نوزاد گاوداری های شیری مشهد
چکیده
این مطالعه با هدف تعیین میزان آلودگی کلیفرمی و شناسایی کلیفرم ها و سالمونلای جدا شده در آغوز خورانده شده به گوساله های شیری نوزاد در گاوداری های شیری مشهد انجام گرفت. در این مطالعه تعداد 100 نمونه آغوز در زمان خوراندن اولین بار آغوز به گوساله ها جمع آوری و مورد مطالعه قرار گرفت. نمونه های آغوز از 4 گاوداری و طی 5 ماه جمع آوری شدند. از روش های معمول میکروب شناسی برای تعیین کمی میزان آلودگی کلیفرمی آغوز و شناسایی جدایه های باکتریایی آغوز استفاده گردید. نتایج به دست آمده در این مطالعه نشان داد که از 100 نمونه مورد بررسی تعداد 59 نمونه آغوز (59%) آلوده به کلیفرم بودند. میزان کلی آلودگی باکتریایی و کلیفرمی در نمونه های مورد بررسی به طور میانگین cfu/ml105 و103 × 5/3 بود. انواع باکتری های گرم منفی جدا شده شامل : اشریشیاکلی 28 (47/45%)، سیتروباکتر دایورسوس 23 (98/30%)، سیتروباکتر فروندی 6 (16/10%)، پروتئوس وولگاریس 6 (16/10%)، سراتیا مارسنس 3 (08/5%) و انتروباکتر آئروجنز 2 (38/3%)، سالمونلا انترایتیدیس 3 (08/5%) بودند. خطر نسبی (rr) ابتلا به بیماری در گوساله های تغذیه شده با آغوز آلوده به کلیفرم 95/2 بیشتر از گوساله هایی است که با آغوز آلوده به کلیفرم تغذیه نشده بودند [خطر نسبی=95/2 ، فاصله اطمینان= 673/1-217/5 ]. همچنین میزان آلودگی کلیفرمی آغوز با گله در ارتباط بود (p=0.047). با توجه به این که آلودگی باکتریایی آغوز می تواند منجر به بیماری های گوساله بعد از تولد شود و با جذب غیرفعال آنتی بادی های آغوز تداخل ایجاد نماید ارزیابی کیفی و بهداشتی آن از اهمیت بسزایی برخوردار است. استراتژی تولیدکنندگان باید بر محور مدیریت کاهش میزان آلودگی باکتریایی آغوز مورد استفاده در تغذیه گوساله ها متمرکز گردد. همه تولیدکنندگان باید به رعایت بهداشت توجه نمایند تا آلودگی باکتریایی آغوز در طی مراحل جمع آوری، ذخیره سازی و تغذیه به حداقل ممکن برسد.