بررسی و مقایسه ی میزان اثربخشی روش تدریس همیاری و روش تدریس آزمایشگاهی بر عملکرد علوم تجربی دانش آموزان دختر پایه ی چهارم ابتدایی شهرستان رشت در سال تحصیلی 91-90
چکیده
در این پژوهش میزان اثربخشی دو روش تدریس همیاری و آزمایشگاهی در عملکرد علوم تجربی دانش آموزان دختر پایه ی چهارم ابتدایی شهرستان رشت در سال تحصیلی 91-90 مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. این تحقیق از نوع تحقیقات کاربردی است و برای انجام تحقیق از روش شبه آزمایشی استفاده شده است. طرح این تحقیق، پیش آزمون-پس آزمون با گروه های آزمایشی یک و دو، و گروه کنترل است. جامعه ی آماری این تحقیق دانش آموزان دختر مشغول به تحصیل در پایه ی چهارم ابتدایی شهرستان رشت در سال 91-90 بودند. نمونه گیری با روش تصادفی خوشه ای انجام شد. ابتدا بخش لشت نشا، یکی از بخش های شهرستان رشت، برای اجرای تحقیق انتخاب و سپس از بین مدارس آن بخش 3 مدرسه به صورت تصادفی انتخاب شد و از میان دانش آموزان کلاس چهارم ابتدایی این مدارس 20 نفر از هر کلاس به عنوان نمونه انتخاب شدند و در نهایت از بین 3 کلاس، دو کلاس به گروه آزمایشی1 و 2 و کلاس دیگر به گروه کنترل اختصاص یافت. پیش آزمون محقق ساخته ای که شامل 24 سوال از بخش اول کتاب علوم تجربی چهارم دبستان بود؛ روی هر سه گروه اجرا شد، سپس گروه آزمایشی 1 با روش همیاری و گروه آزمایشی 2 با روش آزمایشگاهی به مدت چهار جلسه مورد آموزش قرار گرفتند. و گروه کنترل با روش سخنرانی توسط معلم آموزش دیدند. سپس پس آزمون روی هر سه گروه اجرا شد. روایی محتوایی آزمون توسط استاد راهنما و معلمان کلاس چهارم تأیید شد و پایایی آزمون نیز با روش کودر ریچاردسون محاسبه شد، که 82/0 به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها و تعیین معناداری اختلاف عملکرد دو گروه آزمایشی و گروه کنترل از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره استفاده شد. نتایج نشان داد که دانش آموزانی که با روش همیاری آموزش دیدند نسبت به دانش آموزانی که با روش آزمایشگاهی آموزش دیدند؛ عملکرد بهتری داشتند. اما از نظر آماری بین دو روش همیاری و آزمایشگاهی تفاوت معنی داری به دست نیامد و هر دو روش اثربخش بودند و نسبت به هم برتری آموزشی نداشتند. همچنین میانگین نمرات دو گروه قوی و متوسط بالاتر از گروه ضعیف به دست آمد. کاربرد یافته های این تحقیق عبارت است از: 1.لزوم آشنایی معلمان با روش های فعال تدریس و اجرای صحیح آن ها در کلاس 2.اهمیت استفاده از این روش ها در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان 3.اهمیت بهره گیری از روش های مذکور در تدوین محتوای کتاب های درسی از سوی برنامه ریزان آموزشی 4.لزوم تهیه ی امکانات و لوازم مورد نیاز و همچنین سازماندهی فضای مناسب در کلاس ها برای تسهیل اجرای روش های فعال تدریس 5.لزوم مشارکت دانش آموزان در فعالیت های کلاسی برای ایجاد انگیزه ی بیشتر برای یادگیری.