اثر سطوح مختلف نوکلئوتید جیره روی شاخص های رشد و تنظیم اسمزی بچه ماهی قره برون (acipenser persicus)
چکیده
نوکلئوتید ها از جمله ترکیبات داخل سلولی با وزن مولکولی پایین ، از یک بنیان پورین (آدنین(a)، گوانین (g)، هیپوگزانتین) یا پیریمیدین (اوراسیل (u)، سیتوزین (c) و تیمین (t)) و یک قند ریبوز یا 2- دی اکسی ریبوز و یک یا تعدادی گروه فسفات تشکیل می شوند. در تحقیق حاضر، تاثیر سطوح متفاوت نوکلئوتید جیره (واناژن) بر شاخص های رشد و تنظیم اسمزی ماهی قره برون (acipenser persicus) مورد بررسی قرار گرفت. ماهیان با میانگین وزنی 12/2 ± 37/42 گرم و میانگین طول 61/0 ± 67/23 سانتی متر به 4 تیمار با سطوح متفاوت نوکلئوتید جیره ( 0، 25/0، 35/0و 5/0 درصد) با سه تکرار با تراکم 12 ماهی در هر تانک تقسیم شدند. پس از 10 هفته غذادهی بازماندگی، شاخص های رشد و غذاگیری از قبیل ضریب افزایش وزن، ضریب رشد ویژه، شاخص وضعیت، ضریب تبدیل غذایی و ضریب کارایی غذا محاسبه گردید. سپس ماهیان به مدت 7 روز تحت تنش شوری قرار گرفته و فاکتورهای خونی و سرم خون آن ها قبل از تنش شوری و 12، 24، 48، 72 و 120 ساعت پس از تنش شوری اندازه گیری شد. نتایج از نظر معنی داری با روش one-way anova در نرم افزار spss 18 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. بهترین نتایج از نظر مقایسه وزن و طول نهایی، افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی، ضریب رشد ویژه و ضریب کارایی غذا متعلق به تیمار 2 (35/0 درصد نوکلئوتید) بود. همچنین تیمار 2 در بین تیمارهای تغذیه شده با نوکلئوتید مقادیر ضریب تبدیل غذایی، ضریب رشد ویژه و ضریب کارایی غذا در مقایسه با تیمارهای 1 و 3 نیز بالاترین مقادیر را با تفاوت معنی داری را به خود اختصاص داد. در بین فاکتورهای خونی محاسبه شده قبل از تنش شوری فاکتورهای گلوکز، تری گلیسیرید، کلسترول، هتروفیل و گلبولهای قرمز تفاوت معنی داری را بین گروههای تغذیه شده با نوکلئوتید و گروه شاهد نشان دادند(05/0p?). پس از گذشت 12 ساعت از تنش شوری نیز مقادیر میانگین منیزیم، پروتئین کل، آلبومین و ائوزینوفیل خون تفاوت های معنی داری را بین تیمارها و گروه شاهد نشان داد(05/0p?). بررسی کیفی بافت آبشش و کلیه نیز تفاوت های معنی داری را نشان نداد (05/0p?). این تحقیق نشان داد افزودن نوکلئوتید سبب افزایش غذای مصرفی، کاهش هدر رفت غذا و در نتیجه سبب افزایش نرخ رشد و همچنین افزایش مقاومت به شوری در ماهیان قره برون گردید.