ترانه سرایی در ادبیات فارسی

پژوهشی در تصاویر و مضامین ترانه و ترانه سرایی معاصر فارسی

واژه ی ترانه برگرفته از «تئورونه» ی اوستایی در ادوار گوناگون با نام هایی مختلف آمده که مفهوم آن در گذشته، بیش تر با تصنیف، سرود، رباعی و مهم تر از همه، دوبیتی پیوند خورده است. تا قبل از انقلاب مشروطه و جریان شعر معاصر، مضامین ترانه ها، عمدتاً عشق، هجران یار، لالایی، مرثیه، چیستان

بررسی مرثیه و مرثیه سرایی در ادبیات فارسی از پایان عصر صفویه تا آغاز مشروطه

آنچه در این مجموعه پیش روی شماست بررسی و تحلیل مرثیه سرایی از پایان عصر صفویه تا آغاز دوره ی مشروطه است. در حقیقت این پژوهش جبران کننده ی نقص خلایی است که در مطالعات مرثیه پژوهی فارسی وجود دارد ، زیرا پیش از این مرثیه سرایی از آغاز تا پایان صفویه و از مشروطه تا سال 1333 شمسی بررس

بررسی سیر تحول ترانه سرایی در ایران پس از انقلاب اسلامی

ترانه ها اشعار کوتاه و ساده ای هستند که برای اجرای موسیقایی سروده می شوند. تاریخ دقیقی برای ظهور ترانه و اولین سراینده یا سرایندگان آن نمی توان یافت. با این وجود دو دور? اشکانی و ساسانی را دوره های ابتدایی ترانه سرایی محسوب می کنند. امروزه با گسترش روزافزون رسانه های مختلف دیداری

حسب حال سرایی در ادبیات فارسی تحلیل حسب حال های چند تن از شاعران بزرگ .

چکیده حسب حال سرایی نوع ادبیی از زیر مجموعه ادب غنایی و شامل انواع فرعی نظیر شرح سفر، حبسیّه، بث الشّکوی، مرثیه و ... است. شاعر با کمک تخیل؛ احساسات، باورها، تجربیات زندگی و حالات روحی روانی خویش را، در تمام جنبه های مربوط به زندگی واقعی اش، در این نوع شعر بروز می دهد. و از این ط

مدیحه سرایی در ادبیات فارسی

این رساله به نقد و بررسی مدیحه سرایی در دو قرن اول شعر پارسی یعنی نیمه قرن سوم تا نیمه قرن پنجم پرداخته است .

مرثیه سرایی در ادبیات فارسی تا پایان قرن هشتم

بررسی ترانه سرایی در ادبیّات فارسی

ترانه در لغت به معنای خرد، تر و تازه از ریشهء اوستایی تئورونه، اصطلاحی عام بوده است که بر انواع قالب های شعری ملحون یا همراه موسیقی به ویژه فهلویّات، دو بیتی، رباعی و بیت اطلاق می شده است. با توجه به ریشه باستانی ترانه ها، کهن ترین اشعار فارسی در میان این نوع ادبی یافت شده است. د

بررسی ترانه سرایی در ادبیّات فارسی

ترانه در لغت به معنای خرد، تر و تازه از ریشهء اوستایی تئورونه، اصطلاحی عام بوده است که بر انواع قالب های شعری ملحون یا همراه موسیقی به ویژه فهلویّات، دو بیتی، رباعی و بیت اطلاق می شده است. با توجه به ریشه باستانی ترانه ها، کهن ترین اشعار فارسی در میان این نوع ادبی یافت شده است. د

ترانه سرایی در ایرانِ پس از پیروزی انقلاب

ترانه کلامی آهنگین و مخیّل با درون مایه ای عاطفی است که به زبان ساده و عمومی سروده می شود و قابلیت زیادی برای همراهی با موسیقی دارد. ترانه ها جزئی از ادبیات عامه شمرده می شوند و به علّت اینکه ظرفیت زیادی برای طرح مسائل گوناگون دارند، امروزه در نقش یک رسانه ی عمومی ظاهر شده اند و

ده نامه سرایی در ادبیات فارسی

ده نامه، گونه ای از ادبیات غنایی است که معمولاً در حالات عاشق و معشوق می باشـد . واغلب در آن غزلی اتی نیز از زبان عاشق و معشوق در لا به لای مثنوی می آید .اولین کسی که در میان مثنوی غزل گنجانده عی وقی در منظومه ورقه و گلشاه می باشد .ده نامه ها را می توان به سه دسته تقسیم کرد : ن

ده نامه سرایی در ادبیات فارسی

ده نامه، گونه ای از ادبیات غنایی است که معمولاً در حالات عاشق و معشوق می باشـد . واغلب در آن غزلی اتی نیز از زبان عاشق و معشوق در لا به لای مثنوی می آید .اولین کسی که در میان مثنوی غزل گنجانده عی وقی در منظومه ورقه و گلشاه می باشد .ده نامه ها را می توان به سه دسته تقسیم کرد : ن

بررسی فرآیندهای ساختواژی در ترانه های رپ فارسی

موسیقی رپ یکی از گفتمان های حاضر در ایران به شمار می رود که از اواخر دهه 70 وارد ایران شد و با خود نوعی فرهنگ جدید را پایه ریزی کرد. یکی از ویژگی های این موسیقی، واژه های خاصی است که در متن ترانه های آن به کار می رود. به نظر می رسد رپرها با تلفیق واژه های بیگانه و زبان مخفی فارسی