بررسی مدل آزمایشگاهی موج سونامی و تاثیر آن بر موج شکن های توده سنگی
چکیده
از مسائل مهم در پایداری موج شکن ها، بررسی رفتار سازه در هنگام وقوع سونامی است. هدف رساله نخست بررسی نحوه مدل سازی و تولید سونامی در فلوم موج بمنظور شناخت خصوصیت های آن و شرایط آزمایشگاهی و سپس ساخت یک مدل با مقیاس 1 به 60 از نمونه ای مشابه مقطع انتخابی از موج شکن غربی بندر انزلی با تشابه دینامیکی در این فلوم است. آزمایش ها بوسیله سیستم تولید موج دریچه با هدف تولید امواج تنها در اثر وقوع سونامی می باشند. تغییرات سطح آب و تراز تاج موج شکن در داخل فلوم بوسیله 3 سنسور التراسونیک ثبت می شوند. مشاهدات عینی، ضبط تصاویر بوسیله دوربین ها و اندازه گیری های بعد از انجام آزمایش ها بمنظور نحوه تخریب سازه، تغییر شکل نیم رخ آن، حدّ پایداری، نواحی نیازمند به تقویت و میزان تاثیر سونامی بر روی ساحل از طریق اندازه گیری ارتفاع بالاروی و موج انتقال یافته، بوده است. هدف این است که موج شکن بدون سازه روبنا و مشابه موج شکن بندر انزلی در هنگام سونامی تا چه میزان پایدار است. با توجه به سرریزی در هنگام سونامی، تمرکز بر پایداری وجه پشتی از نظر سنگ های آرمور از طریق ارتباط پایداری ناحیه پشتی به ارتفاع آب عبوری از روی تاج می باشد. این مهم نشان می دهد که پایداری در برابر سونامی نیازمند توجه به وجه پشتی و ابعاد آرمورهای آن است. نتایج مدل سازی موج و سازه با بررسی های مشابه تطابق داشته و نشان دهنده توانایی مناسب موج شکن نمونه در برخورد موج تنها با آرمورهای جلویی است. در مقابل سازه نیازمند به تقویت ناحیه پشتی با سنگ هایی با وزن میانگین 12 تن تا 5 تن در صورت قرارگیری تراز تاج موج تنها بالاتر از تراز تاج سازه یا رسیدن سونامی بصورت bore به موج شکن می باشد.