بررسی سینتیک پلیمریزاسیون رادیکالی انتقال اتم استایرن
چکیده
پلیمریزاسیون رادیکال انتقال اتم یکی از موفق ترین روش های کنترل شده زنده می باشد که برای سنتز پلیمرهایی با ترکیب، معماری و عاملیت کارا استفاده می شود. هدف از این کار سنتز لیگاند بیس- ( 2-دودسیل سولفانیل-اتیل)-آمین (sns)، شناسایی لیگاند به وسیله ft-ir و 1h-nmr و بررسی سینتیک پلیمریزاسیون رادیکال انتقال اتم استایرن با استفاده از، بیس- ( 2-دودسیل سولفانیل-اتیل)-آمین مس برمید) (cubr/sns به عنوان کاتالیزور و اتیل2-برمو2-متیل پروپیونات (ebmp) به عنوان آغازگر می باشد. وابستگی سرعت پلیمریزاسیون به حلال، دما و نسبت های متنوع آغازگر/ مونومر، مس/ لیگاند بررسی می شود. نمودار سینتیکی (ln([m]0/[m]t) بر حسب زمان و تبدیل بر حسب زمان توسط 1h-nmr و وزن سنجی مطالعه می شود. نمودارهای خطی مرتبه اول (ln([m]0/[m]t) بر حسب زمان نشان دهنده این است که واکنش ها از پلیمریزاسیون رادیکال انتقال اتم پیش رفته است. با افزایش دما و نسبت لیگاند / مس سرعت پلیمریزاسیون افزایش پیدا کرده است، اما اگر مقدار لیگاند از محدوده کره کئوردیناسیون مرکز فعال cu(i) بیشتر شود سرعت پلیمریزاسیون کاهش پیدا می کند، در حالیکه با افزایش نسبت مونومر / آغازگر سرعت پلیمریزاسیون کاهش پیدا می کند.