اولویت بندی فناوری های قابل استقرار در کریدور علم و فناوری اصفهان با استفاده از تصمیم گیری های چند معیاره (mcdm)
چکیده
در کشورهای در حال توسعه که شکاف قابل توجهی از لحاظ شاخص های توسعه با کشورهای توسعه یافته وجود دارد، مدلهای رشد و توسعه ملی و منطقه ای اساسا باید از این ویژگی برخوردار باشند که در حداقل زمان و با کمترین هزینه، مسیر توسعه را بپیمایند. یکی از رهیافت های موفق در مدلهای توسعه منطقه ای و ملی تکیه بر مدل توسعه بر مبنای بسط و توسعه کریدورهای علم و فناوری است. مسلما فناوری به عنوان یکی از ارکان و اجزای اصلی کریدور علم و فناوری نقش بارزی را در تحقق پذیری اهداف این مجموعه ایفا می نماید. هدف از انجام این مطالعه، رتبه بندی فناوری های قابل استقرار در کریدور علم و فناوری اصفهان با استفاده از تصمیم گیری های چند معیاره می باشد. در این راستا 13 شاخص مورد استفاده قرارگرفته اند که در شش گروه اقتصادی و مالی(سودآوری، بازار)، استراتژیک (بومی سازی، اشتغال، حفظ اقتدار و تامین امنیت ملی)، فنی(کارایی و بهره وری، قابلیت انعطاف)، زیست محیطی، منابع(تجهیزات و امکانات، مواد اولیه و انرژی، نیروی انسانی)،سیاسی(داخلی،خارجی) دسته بندی شدند. فناوری های قابل استقرار بر اساس روش oecd (دانش محور) و نیازهای ملی و استانی شناسایی شدند که شامل: فناوری اطلاعات و ارتباطات، فناوری مواد، ریز فناوری، زیست فناوری، فناوری انرژی، فناوری هسته ای، فناوری زیست محیطی و فناوری لیزر و اپتیک می باشند.کلیه اطلاعات مربوط به شاخص ها بصورت مطالعات میدانی و با استفاده از پرسشنامه جمع آوری گشت. تکنیکهای ahp، topsisو sawبرای رتبه بندی فناوری ها با توجه به 13 شاخص مزبور مورد استفاده قرار گرفتند و در نتیجه رتبه بندی ذیل برای فناوری های قابل استقرار در کریدور علم و فناوری اصفهان پیشنهاد گشت: 1-فناوری اطلاعات و ارتباطات. 2- فناوری مواد. 3- زیست فناوری. 4- فناوری انرژی. 5- ریز فناوری. 6- فناوری زیست محیطی. 7- فناوری لیزر و اپتیک. 8- فناوری هسته ای.