اولویت بندی فناوری های قابل استقرار در کریدور علم و فناوری اصفهان با استفاده از تصمیم گیری های چند معیاره (mcdm)
Abstract(in Persian; no English abstract is available)
در کشورهای در حال توسعه که شکاف قابل توجهی از لحاظ شاخص های توسعه با کشورهای توسعه یافته وجود دارد، مدلهای رشد و توسعه ملی و منطقه ای اساسا باید از این ویژگی برخوردار باشند که در حداقل زمان و با کمترین هزینه، مسیر توسعه را بپیمایند. یکی از رهیافت های موفق در مدلهای توسعه منطقه ای و ملی تکیه بر مدل توسعه بر مبنای بسط و توسعه کریدورهای علم و فناوری است. مسلما فناوری به عنوان یکی از ارکان و اجزای اصلی کریدور علم و فناوری نقش بارزی را در تحقق پذیری اهداف این مجموعه ایفا می نماید. هدف از انجام این مطالعه، رتبه بندی فناوری های قابل استقرار در کریدور علم و فناوری اصفهان با استفاده از تصمیم گیری های چند معیاره می باشد. در این راستا 13 شاخص مورد استفاده قرارگرفته اند که در شش گروه اقتصادی و مالی(سودآوری، بازار)، استراتژیک (بومی سازی، اشتغال، حفظ اقتدار و تامین امنیت ملی)، فنی(کارایی و بهره وری، قابلیت انعطاف)، زیست محیطی، منابع(تجهیزات و امکانات، مواد اولیه و انرژی، نیروی انسانی)،سیاسی(داخلی،خارجی) دسته بندی شدند. فناوری های قابل استقرار بر اساس روش oecd (دانش محور) و نیازهای ملی و استانی شناسایی شدند که شامل: فناوری اطلاعات و ارتباطات، فناوری مواد، ریز فناوری، زیست فناوری، فناوری انرژی، فناوری هسته ای، فناوری زیست محیطی و فناوری لیزر و اپتیک می باشند.کلیه اطلاعات مربوط به شاخص ها بصورت مطالعات میدانی و با استفاده از پرسشنامه جمع آوری گشت. تکنیکهای ahp، topsisو sawبرای رتبه بندی فناوری ها با توجه به 13 شاخص مزبور مورد استفاده قرار گرفتند و در نتیجه رتبه بندی ذیل برای فناوری های قابل استقرار در کریدور علم و فناوری اصفهان پیشنهاد گشت: 1-فناوری اطلاعات و ارتباطات. 2- فناوری مواد. 3- زیست فناوری. 4- فناوری انرژی. 5- ریز فناوری. 6- فناوری زیست محیطی. 7- فناوری لیزر و اپتیک. 8- فناوری هسته ای.