مرور نظریه ریسمان بوزونی
چکیده
ناسازگاری معادلات ماکسول و ناوردایی گالیله منجر شد که انیشتن تئوری نسبیت خاص را معرفی کند و ناسازگاری همه اینها با گرانش نیوتنی منجر به معرفی تئوری نسبت عام شد. توافق بین نسبیت خاص و مکانیک کوانتومی هم منجر به توسعه میدان کوانتومی شد. ناسازگاری دیگری بین نسبیت عام و تئوری میدانهای کوانتومی دیده می شود. تئوری ریسمان هنوز درحال پیشرفت می باشد. تصویرهای بسیار مهمی تئوری ریسمان به ما می دهد : اولین و مهمترین آنها این می باشد که نسبیت عام را به ما می دهد، در حالیکه تئوری میدان کوانتومی معمول، گرانی را مجاز نمی داند ولی تئوری ریسمان آن را مجاز می شمارد. دومین واقعیت این می باشد که پیمان یانگ میلز به طور طبیعی در تئوری ریسمان می باشد. پس از مختصری توضیح در رابطه با روند طی شده تا به حال، به معرفی فصل های ارایه شده در این پایان نامه می پردازیم. در فصل اول که عنوان آن ذرات نسبیتی می باشد، پس از معرفی کنش مربوط به این ذرات و معادلات حرکت آنها، رهیافتی برای رسیدن به تئوری ریسمان معرفی می کنیم. برای نوشتن این فصل از مرجع [1] استفاده شده است. فصل دوم با عنوان ریسمان بوزونی به بررسی ریسمانهای بوزونی پرداخته و روابط آنها را معرفی می کنیم، مانند جبر و یراسورو، معادلات حرکت، قیود، تانسور تنش و مومنتم، هامیلتنی و ... در واقع ما پس از بررسی ریسمانهای بوزونی در دیگر انواع ریسمان کار راحت تری داریم. از مراجع [9],[8],[7],[6],[5],[4],[3], [2],[1] استفاده شده است. فصل سوم با عنوان نظریه ریسمان بوزونی از روش هیمدیس است که در حقیقت در این فصل، مطالب گفته شده و در فصل دوم را به زبانی دیگر بیان می کنیم و از مراجع [12],[7,6], [5, 4], [3], [2] استفاده شده است. فصل چهارم با توجه به مشکلاتی که در فصل دوم یعنی، وجود تاکیون و نبود فرمیون ها در نظیه ریسمان بوزونی وجود دارد، معرفی می شود. در این فصل می خواهیم به حل این مشکلات بپردازیم، که در واقع فرمیون را به تئوری ریسمان اضافه می کنیم، که این باعث بوجود آمدن چندین نوع تئوری با نام ابرریسمان می شود که بین این تئوی ها دوگانی هایی وجود دارد که به توضیح آنها می پردازیم و در این راه از مراجع [2],[12],[3],[4], [22] استفاده گردیده است. فصل پنجم فضای فاز محلی ریسمان را ناجابجا گرفته ایم، ما در این فصل به نتایج جدیدی برای این فضا می رسیم که توصیه می شود، این فصل از فصل دوم مطالعه شود. برای نوشتن این فصل از مراجع [21,20],[19],[18],[17,16],[15],[14],[13] استفاده شده است.