بررسی نقش گیرنده لیزوفسفاتیدیل اینوزیتول در هسته آمیگدال مرکزی بر رفتارهای مرتبط با اضطراب موش های صحرایی نر
چکیده
در این مطالعه، اثرات آگونیست و آنتاگونیست گیرنده gpr55 در هسته آمیگدال مرکزی رت(rat wistar) روی رفتار شبه اضطراب توسط تست ماز صلیبی بالاتر از زمینه (elevated plus-maze) ارزیابی گردید. تزریق دوطرفه دوزهای (0.2، 1 و 5 میکرو گرم بر رت) از دارویo-1602 آگونیست اختصاصی گیرنده gpr55، در هسته آمیگدال مرکزی زمان ورود و دفعات ورود حیوآن ها را به بازوی باز افزایش داد که نشان دهنده کاهش اضطراب حیوان ها است. تزریق آنتاگونیست اختصاصی گیرندهgpr55 ، ml193به ناحیه مذکور با دوزهای(0.01، 0.1 و 0.5 میکروگرم بر رت) باعث افزایش رفتار اضطرابی حیوان ها گردید. در مرحله بعدی آزمایشات، تزریق دوز بی تاثیر(0.01 میکروگرم بر رت) ml193 قبل از تزریق دوزهایo-1602 در هسته آمیگدال مرکزی باعث کاهش اثر ضد اضطرابیo-1602 در دوز های (0.2 و 1 میکروگرم بر رت) گردیدند. این مطالعه نشان داد گیرنده gpr55 در هسته آمیگدال مرکزی وجود دارد و دارای فعالیت فیزیولوژیکی می باشد و می تواند در کنترل اضطراب نقش مهمی داشته باشد.