بررسی اثر ویتامین c بر استرس اکسیداتیو حاصل از امواج رادیویی (900 مگاهرتزی) در بافت های مختلف موش صحرایی نر
چکیده
هدف از این مطالعه بررسی اثر استرس اکسیداتیو حاصل از امواج رادیویی (چگالی توان mw/cm26789/0) در بافت های بیضه، مغز، کبد و خون و بررسی اثر پیشگیری کننده ویتامین c بر این بافت ها با استفاده اندازه گیری فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی شامل آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز (gpx)، سوپراکسید دیسموتاز (sod) و کاتالاز (cat) و میزان mda بود. سی و دو موش نر بالغ نژاد sprague-dawley به طور تصادفی به چهار گروه مساوی تقسیم شدند. گروه اول به عنوان گروه کنترل، گروه دوم به عنوان گروه کنترل-ویتامین c، که l-اسکوربیک اسید (mg/kg/day200به وسیله گاواژ) به مدت 45 روز دریافت می کرد. گروه سوم، به عنوان گروه آزمایش که در معرض امواج رادیویی قرار گرفتند و گروه چهارم که علاوه بر در معرض امواج، ویتامینc نیز دریافت می کرد. در پایان دوره آزمایش تمام گروه ها کشته شدند و نمونه های بافتی سریعا جدا شده و در فریزر 70- درجه سلسیوس برای اندازه گیری آنزیم های آنتی اکسیدانی و پراکسیداسیون لیپیدی نگهداری شدند. نتایج حاصل این پژوهش نشان می دهد که مواجهه با امواج رادیویی سبب کاهش میزان آنزیم های آنتی اکسیدانی سوپراکسید دیسموتاز، کاتالاز و گلوتایتون پراکسیداز و افزایش پراکسیداسیون لیپیدی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در بافت های مذکور می شود (05/0p<). نقش حمایتی ویتامین c سبب بهبود فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی و کاهش میزان پراکسیداسیون لیپیدی در گروه آزمایش درمان در مقایسه با گروه آزمایش می شود(05/0p<). با توجه به نتایج به دست آمده می توان نتیجه گیری نمود که امواج رادیویی سبب استرس اکسیداتیو در بافت های مذکور می شود و ویتامینc به سبب نقش پرواکسیدانی و آنتی اکسیدانی، باعث بهبود فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی و کاهش میزان پراکسیداسیون لیپیدی در بافت های مذکور می گردد.