کارآزمایی بالینی اثر افزوده بیسموت در استراتژی درمانی سندرم روده تحریک پذیر
چکیده
سندرم روده تحریک پذیر یکی از شایع ترین بیماری های دستگاه گوارش است. این بیماری با دل درد و اختلال دفع مشخص می شود. هر چند علت دقیق بیماری نا مشخص است ، مکانیسمهای متعددی چون اختلال حرکت دستگاه گوارش ، تحریک پذیری احشایی، اختلالات ایمنی ، علل میکروبی و ... مطرح و گزینه های درمانی متنوعی چون داروهای ضد اسپاسم ، ضد افسردگی و آنتی بیوتیک برای درمان آن پیشنهاد شده اند. بیسموت با توجه به خواص ضد میکروبی و تعدیل کنندگی دستگاه ایمنی ، در مطالعه حاضر در درمان سندرم روده تحریک پذیر مورد استفاده قرار گرفت. این دارو پیش از این نیز به کار رفته ولی نتایج مطالعات ضد و نقیض است. 012 بیمار که بر اساس معیار rome ? مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر بودند در دو گروه 121 نفره در این کارآزمایی بالینی وارد شدند. پرسشنامه ای برای ارزیابی شدت علائم قبل و بعد از مداخله بکار گرفته شد. بیسموت به صورت یک قرص سه بار در روز به همراه داروی کلینیدیوم سی ، به مدت - دو هفته برای درمان استفاده شد. گروه کنترل دارو را به همراه کلینیدیوم سی دریافت – کردند. نتایج نهایی نشانگر بهبود معنی دار در علائمی چون اسهال ، دفع بلغم ، دفع ناکامل و نفخ بود. بر این اساس محققین این کار آزمایی نتیجه میگیرند که بیسموت می تواند در درمان سندرم روده تحریک پذیر با تظاهر غالب اسهال و علائم مشابه مفید باشد.