زبان بدن در شاهنامه فردوسی از آغاز تا جنگ بزرگ کیخسرو
چکیده
ارتباط غیرکلامی، ارتباطی است که حالتها و حرکات بدن و چهره در برقراری آن نقش عمدهای ایفا میکنند. این ارتباط گاه همراه گفتوگو و گاهی بدون آن انجام میپذیرد. فردوسی شاعر توانا و حماسی ایران است که اثر جاودانهاش شاهنامه صرفاً به سبب جنبههای ادبی مقبولیت زیادی نزد همگان نیافته و مورد توجه اهل ادب قرار نگرفته است. پژوهش حاضر برآن است تا نقش ارتباط غیر کلامی و زبان بدن در شاهنامه و چگونگی استفاد? فردوسی از آن را مورد بررسی قرار دهد. این بررسی، با نگاهی میان رشتهای و با بیان نظریههای متفاوت دربار? ارتباطات غیرکلامی، زبان بدن در داستانهای فردوسی را مورد بررسی قرار میدهد تا علاوه بر اینکه چگونگی تأثیر زبان بدن بر داستانهای فردوسی نمایان شود، معلوم گردد که فردوسی به کدام یک از حالات و حرکات بدن بیشتر توجه داشتهاست. حاصلِ این بررسی علاوه بر شناخت بیشتر فردوسی، آشنایی با سبک او و چگونگی القای احساسات و عواطف توسط شخصیتهای داستانهای وی میباشد و اینکه فردوسی برای القای بهتر احساسات و افزایش ظرفیت نمایشی داستانهایش، چگونه از زبان بدن بهره بردهاست