ارزیابی کارایی جاذب های مختلف در استخراج برخی از ترکیبات با استفاده از طیف بینی فلوئورسانس
چکیده
استخراج فاز جامد یک روش بسیار کارآمد برای جداسازی و تغلیظ حلشوندهها از حجمهای نسبتا بالا است. این روش برای حلشوندههای به شدت رقیق در حد غلظتهای 1-ng ml نیز مناسب است. موادی که به این روش استخراج میشوند میتوانند با استفاده از روشهای کروماتوگرافی، طیفسنجی یا سایر روشهای بیولوژیکی ارزیابی شوند. در این مطالعه، داروی بتابلاکر کارودیلول، از پلاسمای انسان بدون هیچ گونه مرحلهی پروتئینزدایی با استفاده از فیلم پلی متیل متاکریلات-اتیلن گلیکول دیمتاکریلات pmma-egdma به ابعاد mm 4 استخراج شده، سپس با استفاده از طیفسنجی فلوئورسانس به طور مستقیم و بدون نیاز به ×6×2 مرحلهی واجذب بررسی گردید. در این پژوهش طولموج برانگیختگی و نشری فلوئورسانس بهترتیب 252 و nm 942 اندازهگیری شد. بهترین فیلم جاذب با استفاده از w/w %52 متیل متاکریلات (mma) ، w/w %22 اکریلیک اسید (aa) ، w/w %92 اتیلن گلیکول دیمتاکریلات (egdma) در مخلوط مونومر و w/w %22 حلال تولوئن و w/w 2/9 آغازگر ایزوبوتیرونیتریل % (aibn) در مخلوط کل ساخته شد. شرایط بهینهی استخراج بر اساس شدت نشر فلوئورسانس کارودیلول تعیین شد. عوامل موثر بر فرایند استخراج که عبارت بودند ازسرعت چرخش، دمای محلول نمونه ph محلول نمونه، افزودن نمک بر میزان استخراج و زمان استخراج مورد بررسی قررار گرفتند. نتایج بهدست آمده نشان دادند که زمان و ph در 6 به دست آمد. / روند استخراج بسیار مهم هستند و مقدار بهینه آنها به ترتیب 62 دقیقه و 8 محدودهی خطی و حد تشخیص این روش در محیط پلاسما 1-ng ml 55-922 و 1-ng ml 5 بهدستآمد.