اثر مزمن و حاد تمرین مقاومتی تناوبی و تداومی بر il-4 ،il-6 و ifn-? در زنان فعال
چکیده
چکیده هدف از این مطالعه بررسی اثر مزمن و حاد تمرین مقاومتی تناوبی و تداومی بر il-4 ،il-6 و ifn-? در زنان فعال است. بدین منظور 18 نفر از دانشجویان غیر ورزشکار دختر سالم با مشخصات میانگین سنی4±24 و قد 5± 163 و وزن 4± 63 کیلوگرم بر اساس تمایل شخصی و به صورت داوطلبانه پس از گرفتن رضایت نامه برای این پژوهش انتخاب شدند. آزمودنی ها بطور تصادفی به دو گروه 6 نفری تجربی (تمرین مقاومتی تناوبی و تداومی) و یک گروه 6 نفری کنترل تقسیم شدند. تمرینات مقاومتی شامل 8 هفته و 3 روز در هفته بود و به صورت دایره ای و به دو شیوه تداومی و تناوبی با بار تمرینی یکسان طراحی شد. نمونه گیری قبل، بلافاصله بعد و دو ساعت بعد از آزمون اول (48 ساعت قبل از شروع تمرینات) آزمون نهایی (48 ساعت بعد از پایان تمرینات)، همانند جلسه اول از از ورید میانی آزمودنی ها به میزان 5 سی سی گرفته شد. از تحلیل واریانس مکرر با عامل بین گروهی برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده گردید. سطوح استراحتی il-4 و il-6 در همه گروه در پایان 8 هفته تمرین افزایش یافتند (p 0.05).، اما در گروه تناوبی میزان کاهش در سطوح ifn-? در مقایسه با گروه تداومی به طور معناداری بیشتر بود (p<0.05). در بررسی پاسخ های حاد فاکتورهای il-6 و il-4 قبل و بعد از دوره تمرینی بدون در نظر گرفتن نوع گروه تمرینی در بعد از فعالیت حاد و پس از 2 ساعت ریکاوری افزایش معناداری مشاهده شد، اما ifn-? بعد از فعالیت و 2 ساعت ریکاوری کاهش معناداری نشان داد. اما با در نظر گرفتن نوع گروه در پاسخ های حاد پس از دوره تمرینی هیچ گونه تفاوتی در پاسخ های تمامی فاکتورها در بعد از فعالیت و 1 ساعت ریکاوری مشاهده نگردید (p<0.05). در کل بر اساس نتایج تحقیق حاضر تاثیر تمرین تناوبی و تداومی بر بهبود فاکتورهای il-6 و il-4 مشابه بوده است، و تنها سطوح استراحی ifn-? در اثر تمرینات تناوبی کاهش بیشتری نشان داد، اما به دلیل پایین بودن اندازه اثر به نظر نمی رسد که نوع تمرین تداومی و یا تناوبی مداوم قادر باشد التهابی به صورت متفاوتی سطوح استراحتی و یا پاسخ های حاد را تحت تأثیر قرار دهد