پایان‌نامه

بررسی تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی به کندروسیت در داربست نانوکامپوزیتی بر پایه ابریشم حاوی نانوذرات کیتوسان

چکیده

آرتروز مفصلی به دلیل سائیدگی مفاصل در میان افراد کهنسال و نیز ورزشکاران شایع است که منجر به درد، شکنندگی، محدودیت حرکتی و تورم بافت می شود. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی خرگوش در داربست فیبروئین و داربست نانوکامپوزیتی فیبروئین/کندروئیتین سولفات/آلجینات به سمت سلول های غضروفی است. به این منظور داربست فیبروئین خالص و داربست فیبروئین/کندروئیتین سولفات/آلجینات حاوی و فاقد نانوذرات کیتوسان حامل فاکتور رشد به روش خشکاندن انجمادی تهیه گردید. از نسبت های وزنی متفاوت فیبروئین/کندروئیتین سولفات/آلجینات برابر با 100/0/0، 90/5/5، 70/15/15 و 50/25/25 در ساخت داربست استفاده شد. نانوذرات به روش ژل شدن یونی تهیه شدند و مطالعه تصاویر تهیه شده با میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی (fe-sem) اندازه ذرات را برابر با 5±30 نانومتر نشان داد. پس از افزودن نانوذرات به مقدار 10، 30 و 50 درصد وزنی به محلول های فیبروئین و فیبروئین/کندروئیتین سولفات/آلجینات، انجماد سوسپانسیون حاصل و سپس قرارگیری در دستگاه خشک کن انجمادی داربست های حاوی نانوذره حاصل شدند. در مرحله بعد، داربست ها توسط غوطه وری در محلول اتانول حاوی کربودی ایمید (edc) شبکه ای شدند و سپس مراحل پایانی شست و شو و خروج حلال انجام شد. مشخصه یابی داربست ها توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی (sem)، طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (atr-ftir)، گرماسنجی روبشی تفاضلی (dsc)، تفرق پرتو ایکس (xrd) و آزمون خواص مکانیکی فشاری انجام گردید. مدول فشاری داربست خالص فیبروئینی و هیبریدی به ترتیب برابر با 2/0±68/2 و 15/0±35/3 مگاپاسکال بود. بعد از افزودن 30 درصد وزنی نانوذرات کیتوسان به داربست هیبریدی، مدول فشاری به 15/0±6/5 مگاپاسکال رسید. گنجایش آب و میزان تخریب داربست نانوکامپوزیتی نیز به همین ترتیب افزایش یافت. میانگین اندازه دهانه حفره های داربست فیبروئین/کندروئیتین سولفات/آلجینات با نسبت 70/15/15 پس از افزودن 30 درصد وزنی نانوذرات کیتوسان از 2±5/105 میکرومتر به 17/6±71/117 میکرومتر افزایش یافت. کندروسیت ها و سلول های بنیادی به ترتیب از بافت غضروف مفصلی و بافت چربی خرگوش استخراج و در داربست های تهیه شده کشت داده شدند. درصد بقاء سلولی در اثر مجاورت با عصاره داربست ها توسط روش ام تی تی (mtt) اندازه گیری شد. بررسی چسبندگی سلول ها به داربست، به کمک میکروسکوپ الکترونی روبشی انجام شد. برای بررسی ترشح گلیکوزآمینوگلیکان از روش رنگ آمیزی آلسیان بلو، سافرانین اُ و دی متیل متیلن بلو و برای بررسی میزان بیان ژن از روش واکنش زنجیره ای پلیمراز (pcr) استفاده گردید. آزمون ام تی تی عدم سمیت سلولی داربست های تهیه شده را تأیید کرد. میزان ترشح گلیکوزآمینوگلیکان در داربست کامپوزیتی بیشتر از داربست فیبروئین بود. میزان گلیکوزآمینوگلیکان ترشح شده در داربست خالص فیبروئین توسط سلول های بنیادی بعد از 14 روز برابر با 25/0±3/4 میکروگرم بر میلی لیتر بود. این مقدار در داربست هیبریدی با نسبت 70/15/15 با افزودن نانوذره حاوی فاکتور رشد تبدیلی بتا-1 (1tgf-?) به طور چشمگیری افزایش یافت و به 3/0±9/8 میکروگرم بر میلی لیتر رسید. هم چنین میزان بیان کلاژن نوع دو، اگریکان و ساکس نه نیز با تفاوت معناداری در داربست نانوکامپوزیتی حاوی فاکتور رشد بیشتر بود (05/0p<). با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش، داربست نانوکامپوزیتی فیبروئین/کندروئیتین سولفات/آلجینات با نسبت وزنی 70/15/15حاوی 30 درصد وزنی نانوذرات کیتوسان بهترین پاسخ را از نظر خواص مکانیکی، شیمیایی و سلولی متناسب با کاربرد غضروف نشان داد و قابلیت تحریک تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از چربی به سمت سلول های غضروفی را دارا می باشد.

اساتید راهنما و مشاور

محمد رفیعی نیا، محمدحسین فتحی، شاهین بنکدار

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه

  • رشد و تمایز کندروژنیک سلول های بنیادی مزانشیمی بافت چربی انسانی بر روی داربست کیتوسان

    مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی بابلعباسعلی کریم پور، aa karimpour فرشته طالب پور امیری، f talebpour amiri المیرا غفاری، e ghaffari اکرم علیزاده

    سابقه و هدف: درمان آسیب های غضروفی به هر علتی تنها با کاهش موقت درد مفاصل همراه است. با فراهم آمدن امکان تمایز سلولهای بنیادی از منابع مختلف به بافت های بالغ، می توان به ترمیم و درمان اسیب های وارده به بافت­های غضروفی سیستم اسکلتی امیدوار بود. در این مطالعه، پتانسیل کندروژنیک اسک

  • تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی انسانی به سلول های غضروفی با استفاده از داربست هیدروژل فیبرینی

    مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی مازندرانرضا طباطبایی قمی، reza tabatabaei qomi msc in biology, laboratory of stem cell, the academic center for education, culture and research, qom, iranﻛﺎرﺷﻨﺎس ارﺷﺪ زیست شناسی، آزمایشگاه سلول های بنیادی، جهاد دانشگاهی استان قم، قم، اﻳﺮان محسن شیخ حسن، mohsen sheykhhasan msc in biotechnology, laboratory of stem cell, the academic center for education, culture and research, qom, iranﻛﺎرﺷﻨﺎس ارﺷﺪ بیوتکنولوژی، آزمایشگاه سلول های بنیادی، جهاد دانشگاهی استان قم، قم، اﻳﺮان ناصر کلهر، naser kalhor msc in genetics, laboratory of stem cell, the academic center for education, culture and research, qom, iranﻛﺎرﺷﻨﺎس ارﺷﺪ ژنتیک، آزمایشگاه سلول های بنیادی، جهاد دانشگاهی استان قم، قم، اﻳﺮان مهدیه قیاثی

    سابقه و هدف: یکی از پرکاربردترین منابع سلولی در مهندسی بافت غضروف، سلول‏های بنیادی مزانشیمی(mscs) می باشند. در مطالعه حاضر، سلول‏های بنیادی انسان به عنوان منبع سلولی مورد استفاده قرار گرفت. از آن‏جایی که داربست نقش مهمی در مهندسی بافت ایفا می‏کند، هدف از این مطالعه ارزیابی توانای

  • بیان ژن های کلاژن یک- دو، اگریکان و sox۹ سلول های بنیادی مزانشیمی تمایز یافته روی داربست های مختلف زیستی

    مقالهمجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهرانمهدیه قیاثی، mahdieh ghiasi department of stem cell, laboratory of stem cell, the academic center for education, culture and research, qom, iran.گروه سلول بنیادی، آزمایشگاه سلول های بنیادی، جهاد دانشگاهی قم رضا طباطبائی قمی، reza tabatabaei qomi department of stem cell, laboratory of stem cell, the academic center for education, culture and research, qom, iran.گروه سلول بنیادی، آزمایشگاه سلول های بنیادی، جهاد دانشگاهی قم محسن نیکبخت، mohsen nikbakht department of hematology-oncology and stem cell transplantation research center, tehran university of medical sciences, shariati hospital, tahran, iran.گروه بیوتکنولوژی پزشکی، مرکز تحقیقات هماتولوژی- انکولوژی و پیوند سلول های بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، محسن شیخ حسن

    زمینه و هدف: انتخاب داربست مناسب یکی از عوامل بسیار مهم در یک تکنیک موفق مهندسی بافت است که امکان مهاجرت سلول ها، انتقال عوامل زیست فعال و همچنین فراهم سازی محیط رشد مطلوب برای سلول های بنیادی را ایجاد می نماید. در این پژوهش به ارزیابی قابلیت دو داربست مختلف به عنوان محیطی مناسب

  • مقایسه توانایی ایجاد محیط رشد و تمایز مناسب سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی انسانی بین داربست های زیستی مختلف

    مقالهمجله علوم پزشکی رازیمهدیه قیاثی، مرکز درمان ناباروری جهاد دانشگاهی استان قم محسن شیخ حسن، مرکز درمان ناباروری جهاد دانشگاهی استان قم رضا طباطبائی قمی، مرکز درمان ناباروری جهاد دانشگاهی استان قم ناصر کلهر

    زمینه و هدف: هرچند وجود سلول های پیش ساز در سطح مفصلی غضروف مشاهده شده است ولی به علت عدم دسترسی به منبع خون رسانی، این بخش توانایی ناچیزی در ترمیم دارد. در گذشته مهندسی بافت غضروف به طور عمده بر اساس جمع آوری سلول های غضروفی از سطح مفصل، کشت آن ها در محیط آزمایشگاه روی داربست ها

  • چهار مرحله تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی حاصل از بندناف به هپاتوسیت ها در داربست هیدروژلی

    مقالهدانش و تندرستیsaeed azandeh1 1- dept. of anatomical sciences, cellular and molecular research center (cmrc), school of medicine, ahvaz jundishapour university of medical sciences (ajums), ahvaz, iran.، anneh mohammad gharravi2 2- dept. of basic sciences, school of medicine, shahroud university of medical sciences, shahroud, iran.، mahmoud orazizadeh3 3- dept. of anatomical sciences, cellular and molecular research center (cmrc), school of medicine, ahvaz jundishapour university of medical sciences (ajums), ahvaz, iran.، mahmoud hashemitabar4 4- dept. of anatomical sciences, cellular and molecular research center (cmrc), school of medicine, ahvaz jundishapour university of medical sciences (ajums), ahvaz, iran.

    مقدمه : باتوجه به افزایش تقاضا برای پیوند کبد و کمبود اهدا کنندگان عضو، تولید بافت کبد از طریق روش های مهندسی بافت کبد و کشت سه بعدی مورد بررسی قرار گرفته است. مطالعه حاضر با هدف جداسازی، استخراج و تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی بند ناف به هپاتوسیت ها و ارزیابی مارکرهای سلولی و ب

  • تمایز سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی انسانی به سلول های غضروفی با استفاده از داربست هیدروژل فیبرینی

    سابقه و هدف: یکی از پرکاربردترین منابع سلولی در مهندسی بافت غضروف، سلولهای بنیادی مزانشیمی(MSCs) می‌باشند. در مطالعه حاضر، سلولهای بنیادی انسان به عنوان منبع سلولی مورد استفاده قرار گرفت. از آنجایی که داربست نقش مهمی در مهندسی بافت ایفا میکند، هدف از این مطالعه ارزیابی توانایی دا