تدوین مدل رضایت شغلی بر اساس سبک زندگی اسلامی، سازگاری زناشویی و جنسیت
چکیده
هدف: پژوهش حاضر به دنبال برازش مدل رضایت شغلی بر اساس سبک زندگی اسلامی، سازگاری زناشویی و جنسیت در معلمانشهرستان شهریار بوده است.روش:پژوهش حاضر از جمله پژوهش های غیرآزمایشی و از نوع همبستگی است اما با توجه به ماهیت فرضیه ها می توان تحقیق را همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری (sem) دانست. به منظور جمع آوری داده ها، نمونه ایشامل 200 نفر از معلمان مقطع ابتدایی شهرستان شهریار به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای (100 مرد و 100 زن) انتخاب شدند که پس از اجرا 166 پرسشنامه جمع آوری شد.ابزارهای مورد استفاده جهت دستیابی به هدف های پژوهش عبارت بودند از:پرسشنامه سازگاری زناشویی زن و شوهر (das)، فرم بلند پرسشنامه سبک زندگی اسلامی کاویانی(ilst)و مقیاس رضایت شغلی دانت. جهت تحلیل داده ها، از روش های آمار توصیفی مانند محاسبه میانگین، انحراف معیار و نیز از شاخص های آمار استنباطی تحلیل مسیر استفاده شد. مدل فرضی ارائه شده به روش تحلیل مسیر و با استفاده از نرم افزارایموس مورد آزمون قرار گرفت.فرضیه های این پژوهش عبارتنداز: 1)مدل رضایت شغلی بر اساس سبک زندگی اسلامی، سازگاری زناشویی و نقش تعدیل کننده جنسیت از برازشی مناسب برخوردار است؛ 2) در رابطه بین سبک زندگی اسلامی و رضایت شغلی جنسیت نقش تعدیل کننده دارد؛ 3)در رابطه بین سازگاری زناشویی و رضایت شغلی جنسیت نقش تعدیل کننده دارد. یافته ها: نتایج نشان داد مدل فرضی اولیه در جهت تبیین و برازش از وضعیت مناسبی برخوردار نیست و نیاز به اصلاح دارد. پس از انجام اصلاح هایانجام شدهشاخص های برازش مدل از وضعیت مطلوبی برخوردار شدند. نتایج نشان داد سبک زندگی اسلامی تأثیر مستقیم و مثبتیبر رضایت شغلی دارد وجنسیت نیز در رابطه بین رضایت شغلی با سبک زندگی اسلامی نقش تعدیل کننده دارد. همچنین مشاهده شد بین سازگاری زناشویی و رضایت شغلی رابطه ای وجود ندارد. نتیجه گیری:سبک زندگی اسلامی قواعد مناسبی برای رشد فرد و بهتر زیستن او فراهم می کند، افراد می توانند با بکارگیری این قواعد، خشنودی بیشتری را در ابعاد مختلف زندگی از جمله شغل خود تجربه کنند.