بررسی استراتژی منابع انسانی بعثه مقام معظم رهبری با استفاده از مدل نقاط مرجع استراتژیک (srps)
چکیده
استراتژی منابع انسانی الگویی از تصمیماتی است که با نگرشی عقلایی و منطقی، به سیاست ها و رویه های متعلق به منابع انسانی می پردازد. در واقع فرآیند تدوین و اجرای استراتژی منابع انسانی به منظور مرتبط ساختنِ سیاست ها و روش های منابع انسانی با اهدف استراتژیک سازمان است. هدف این پژوهش بررسی استراتژی منابع انسانی بعثه مقام معظم رهبری با استفاده از مدل نقاط مرجع استراتژیک (srps) می باشد. مبنای مدل به کار رفته در این پژوهش به مدل یکپارچه ی بامبرگر و مشولم معروف است. روش مورد استفاده در این تحقیق، توصیفی و از نوع پیمایشی- تحلیلی به منظور موقعیت یابی بر مبنای مدل نقاط مرجع استراتژیک (srps) برای دو شغل کلیدی معاونت امور بین المللِ بعثه مقام معظم رهبری، با عنوان کارشناس ارتباطات بین الملل و مبلغان می باشد. جامعه آماری این پژوهش را 33 تَن از مدیران و کارشناسان ارشد بعثه مقام معظم رهبری تشکیل داده اند که به عنوان خبرگان (افراد صاحب نظر) اندازه هر یک از متغیرهای تعیین کننده ی نقاط مرجع استراتژیک را برای هر یک از مشاغل استرتژیک یاد شده، اندازه گیری نموده اند. داده های پژوهش از طریق پرسشنامه استاندارد مدل، سندکاوی و مصاحبه با خبرگان استخراج گردیده است. پس از پردازش داده های به دست آمده، مختصات استراتژیک مشاغل مورد مطالعه، تعیین و الگوی استراتژیک مناسب هر شغل شناسایی گردید. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که استراتژی مناسب هر دو شغل، استراتژی پیمانکارانه می باشد. این استراتژی برای آن دسته از مشاغلِ پیچیده و تخصصی بکار می رود که استخدام دائمی و رسمی کارشناسان آن مستلزم صرف هزینه بالایی است. چرا که بعثه مقام معظم رهبری به این گونه از مشاغل در مقاطعی کوتاه و به صورت موقت در انجام مأموریت ها به منظور تحقق اهداف خود، نیاز دارد.