نگاشت خطی از جبر عملگرها را حافظ شعاع عددی گویند هرگاه برای هر a متعلق به دامنه ی جبری به طوری که w(a) نشانگر شعاع عددی می باشد. در این پایان نامه ما ثابت می کنیم که نگاشت خطی پوشا از جبرهای آشیانه بر روی خودش حافظ شعاع عددی است اگر و فقط اگر یک عملگر یکانی u و عدد مختلط از مدول یک وجود داشته باشد به طوری که برای هر یا یک عملگر یکانی u و یک مزدوج j و یک عدد مختلط از مدول یک وجود داشته باشد به طوری که برای هر .
در این پایان نامه ثابت شده که یک نگاشت خطی حافظ طیف دو سویی روی دو جبر باناخ ماتریسی، یک همریختی جردن است.
ر این پایان نامه، پاسخی مثبت به حالت خاصی از مسئله آیوپتیت خواهیم داد که خود ریشه در مسئله کاپلانسکی دارد و به صورت زیر مطرح شده است: “آیا یک نگاشت خطی حافظ طیف دوسویی بین دو جبر باناخ نیم ساده یکدار لزوما یک همریختی جردن است؟” پاسخی مثبت به این سوال را، در قالبی به دست
هدف اول این پایان نامه دسته بندی نگاشت های حافظ ضرب صفر روی جبر های باناخ می باشد. فرض می کنیم a یک جبر باناخ نیم ساده دارای ستون ناصفر، b یک جبر باناخ یکدار و t: a ? b یک نگاشت خطی دوسوئی حافظ ضرب صفر باشد. می دانیم هر همریختی و یا حاصل ضرب هر همریختی در یک عنصر مرکزی
در فصل اول و دوم تعاریف و قضایای مقدماتی را بیان می کنیم در فصل دوم نگاشت های خطی حافظ معکوس پذیری روی *c– جبرهای با رتبه حقیقی را بررسی می کنیم و در فصل چهارم نگاشت های خطی حافظ معکوس پذیری قوی مور- پنروز روی *c– جبرهای با رتبه حقیقی را بررسی می کنیم.ما نشان می دهیم که نگاشت های
فرض کنیمmn (c) فضای همه ی ماتریس های مختلط n×n باشد. نگاشت خطی?mn(c) ?:mn(c) را حافظ تشابه نامیم اگر برای هر دو ماتریس متشابه? mn (c) a,b,?(a) و ?(b) نیز متشابه باشند. در این پایان نامه ابتدا نگاشت های خطی حافظ تشابه بر روی فضای همه ی ماتریس های مختلط n×n را تعیین می کنیم سپس نتا
در سال های اخیر توجه بسیاری با مسایل پایایی خطی شده است. هدف این است که تابع های خطی میان جبرهای باناخ را که حافظ ویژگی خاصی هستند به طور مطلوبی دسته بندی کنیم. یکی از معروف ترین مسایل در این راستا مسئله ی کاپلانسکی است: آیا هر نگاشت خطی پوشا میان دو جبر باناخ نیم ساده که وارون پ
فرض کنید A جبری فون-نویمان و δ: A→A نگاشت خطی پیوسته باشد. همچنین فرض کنید δ در یکی از شرایط زیر صدق کند: xy=0⟹yδx+δyx=0, (x , y∈A); xy*=0⟹y*δx+δy*x=0, x , y∈A; x*y=0⟹yδx*+δyx*=0, (x , y∈A). در این مقاله در هر یک از حالت‌های ذکر شده ساختار δ را مشخصه‌سازی می‌کنیم.