بررسی تطبیقی عشق و عرفان در اندیشه های سهراب سپهری و حافظ
چکیده
چکیده حافظ عصاره ی عاشقانه های سعدی و عارفانه های مولوی است ، بنابراین شعر او یکی از منابع مهم بن مایه های فکری شاعران وگویندگان بعد از خود است . سهراب سپهری یکی از میراث داران اندیشه وفکر حافظ است. سپهری قرن چهاردهم همانند حافظ قرن هشتم تکسوار عرصه عشق و عرفان است که آبشخور فکری خود را در بسیاری مواقع از حافظ می گیرد. اندیشه های عاشقانه وعارفانه مضامین مشترکی است که در اشعار این دو شاعر از پس فاصلههای زمانی جلوههای گوناگونی یافته است. هر یک از این دو شاعر این مضامین را با زبان خاص خود و با توجه به شرایط حاکم بر فضای ادبی و اجتماعی عصر خویش بیان نمودهاند؛ به طوری که گویی جهانبینی خاص و در عین حال یکسانی را با زبان و اصطلاحات جداگانه و ویژهای توصیف میکنند.