بهینه سازی زمانبندی چراغهای راهنمایی با استفاده از یک روش فراابتکاری
چکیده
چراغ های راهنمایی به عنوان یکی از اجزای مهم و کلیدی در تقاطعات، نقش موثری را در کنترل جریان ترافیک بر عهده دارند. از این رو مطالعه و تحقیق بر روی زمان بندی این چراغ ها می تواند گام مهمی جهت جلوگیری از به وجود آمدن ازدحام و پس زدگی صف در یک شبکه باشد. طی دهه های گذشته کوشش های بسیاری برای بهینه سازی زمانبندی تقاطع ها صورت گرفته است که این کوشش همچنان ادامه دارد. درحالی که متغیر های تصمیم شامل سهم زمان سبز در هریک از فازها، طول سیکل و تعداد فازها می باشند، تابع هدف های مختلف نظیر کاهش مصرف سوخت، کاهش تولید آلاینده های محیط زیستی، کاهش تاخیر، کاهش تعداد توقف های وسایل نقلیه در تقاطعات، کاهش طول صف، افزایش ایمنی و... می توانند مدنظر قرار بگیرند. بسیاری از مسائل بهینه سازی در مهندسی، طبیعتاً پیچیده تر و مشکل تر از آن هستند که با روش های مرسوم بهینه سازی نظیر روش برنامه ریزی ریاضی و نظایر آن قابل حل باشند. از جمله راه حل های موجود در برخورد با این گونه مسائل، استفاده از الگوریتم های تقریبی یا ابتکاری است که ممکن است نتایج بهتری نسبت به فرمول های ارائه شده در آیین نامه ها و یا نرم افزارهای مربوطه داشته باشند. در تحقیق پیش رواستفاده از الگوریتم مورچگان درفضای پیوسته جهت بهینه سازی زمان بندی مدنظر بوده که تابع هدف موردنظر کاهش تاخیرکل تقاطع می باشد.