تبیین پایداری نظام های بهره برداری از زمین در استان کرمانشاه و ارائه الگوی راهبردی
چکیده
در رساله حاضر سعی شده است با استفاده از پشتوانه معرفتی استقرایی- ساختارگرایی (و یا به عبارتی تلفیقی کمی- کیفی) به تبیین پایداری نظام های بهره برداری از زمین در استان کرمانشاه پرداخته شود. برای این منظور پنج گام جهت دستیابی به اهداف پژوهش طراحی شد. در گام اول چارچوب جامع سنجش پایداری به شیوه نقادانه از مرور ادبیات استخراج شد. در مرحله بعد به شناسایی نظام های بهره برداری از زمین در استان کرمانشاه پرداخته شد. در گام سوم که تلفیقی از گام اول و گام دوم بود به سنجش پایداری در نظام های شناسایی شده، اقدام گردید. در مرحله چهارم به پهنه بندی نظام ها، بر اساس میزان پایداری آن ها پرداخته شد و در مرحله آخر به تفکیک نظام های بهره برداری الگوی های راهبردی ارائه شدند.