تاثیر روش تدریس ایفای نقش بر خلاقیت دانش آموزان دوره متوسطه مرودشت
چکیده
چکیده این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی روش ایفای نقش بر میزان خلاقیت دانش آموزان پسر اجرا شده است. روش پژوهش شبه تجربی همراه با پیش آزمون – پس آزمون در گروه کنترل بوده است. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه شهر مرودشت بودند. با روش تصادفی خوشه ای و با استفاده از فهرست مدارس، از میان مدارس متوسطه این شهر، یک مدرسه و از میان کلاسهای آن مدرسه، دو کلاس به عنوان نمونه انتخاب و بطور تصادفی در گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل آزمون خلاقیت عابدی(1372) ساخته شده براساس پرسشنامه خلاقیت تورنس(1965) بود. گروه آزمایش طی ده جلسه با روش ایفای نقش و گروه کنترل طی ده جلسه با روش سخنرانی در درس زیست شناسی(مبحث بوم شناسی) آموزش دیدند. یافته های حاصل از آزمون تی تست افتراقی و تحلیل کواریانس نشان داد که بین نمرات خلاقیت گروه آزمایش و کنترل در کل و در ابعاد آن تفاوت معنی داری وجود دارد. براین اساس روش ایفای نقش بر میزان خلاقیت دانش آموزان بطور کلی و در ابعاد آن اثر معناداری داشته است