رابطه تاب آوری و سبک های دلبستگی با پیشرفت تحصیلی دانشجویان
چکیده
مقدمه: پیشرفت تحصیلی دانشجویان از جمله مسائل مهم در نظام آموزش عالی میباشد، که تحقق آن متأثر از عوامل مختلفی میباشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه تابآوری و سبکهای دلبستگی با پیشرفت تحصیلی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد. روشها: پژوهش حاضر از نوع توصیفی - مقطعی بود که بر روی 285 نفر از دانشجویان پسر ساکن در خوابگاههای دانشگاه علومپزشکی اصفهان در سال تحصیلی 94-93 انجام شد. نمونهها به روش تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامههای روا و پایای سبکهای دلبستگی بزرگسالان هازان و شیور (hazan and shaver) و مقیاس تابآوری کونور و دیویدسون (connor and davidson) بود. دادهها با استفاده از آمار توصیفی و آزمونهای همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی چند متغیره از طریق نرم افزار آماری spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: نتایج نشان داد که پیشرفت تحصیلی با سبک دلبستگی ایمن (34/0=r) و تابآوری (42/0=r) همبستگی مثبت و معنیدار و در مقابل با سبک دلبستگی اجتنابی (21/0- =r) و سبک دلبستگی اضطرابی (25/0- =r) همبستگی منفی و معنیدار داشتند. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که متغیرهای پیش بین به طور معنیدار قادر به تبیین 22/0 از واریانس پیشرفت تحصیلی در دانشجویان بودند. نتیجهگیری: نتایج این تحقیق بیانگر اهمیت متغیرهای سبک دلبستگی و تابآوری در پیشبینی پیشرفت تحصیلی در دانشجویان بود.