تعیین نمره حد نصاب قبولی آزمون عینی ساختارمند بالینی به روش انگوف و ارزیابی تأثیر بحث و بررسی نمرات واقعی

سارا مرتاض هجری، sara mortaz hejri md, msc, phd student of medical education, educational development office, tehran university of medical sciences, tehran, iran. e-mail: sa_mortazhejri@razi.tums.ac.irدکتر سارا مرتاض هجری، پزشک عمومی، کارشناس ارشد آموزش پزشکی، دانشجوی دکترای تخصصی آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، کارشناس دفتر توسعه آموزش دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. (sa_mortazhejri@razi.tums.ac.ir)؛ محمد جلیلی، mohammad jalili () associate professor, department of emergency medicine, center for educational research in medical sciences (cerms),tehran university of medical sciences, tehran, iran. e-mail: mjalili@tums.ac.irدکتر محمد جلیلی (دانشیار) گروه طب اورژانس دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی (cerms)، تهران، ایران. mjalili@tums.ac.ir علی لباف، ali labaf assistant professor, department of emergency medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iran. e-mail: alabaf@tums.ac.irدکتر علی لباف (استادیار)، گروه طب اورژانس دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. (alabaf@tums.ac.ir)

چکیده

مقدمه: برای تعیین استاندارد قبولی آزمون های پزشکی روش های مختلفی در سطح جهان به کار می رود اما استاندارد اغلب امتحانات داخل کشور، به صورت نمره ای ثابت و قراردادی و بدون استفاده از متدلوژی علمی تعیین می شود. هدف از انجام این مطالعه، تعیین استاندارد قبولی آزمون عینی ساختارمند بالینی در مقطع پیش کارورزی دانشگاه علوم پزشکی تهران به روش انگوف است. روش ها: بعد از طراحی سؤالات آزمون، پانلی از داوران متخصص تشکیل شد و 11 داور به صورت مستقل، احتمال قبولی یک دانشجوی مرزی را در هر یک از ایستگاه ها برآورد کردند. میانگین احتمالات تمام داوران در تمام ایستگاه ها، استاندارد آزمون محسوب شد. این روند دو بار دیگر، پس از برگزاری جلسه بحث بین داوران و بعد از بررسی نمرات واقعی دانشجویان تکرار شد. نتایج: استاندارد انفرادی کل آزمون 15/49، استاندارد بعد از بحث 90/49 و استاندارد بعد از بررسی نمرات دانشجویان 52/51 به دست آمد. تغییر استاندارد کل آزمون بعد از بررسی نمرات واقعی نسبت به استاندارد انفرادی معنادار بود (02/0=p)؛ اما نسبت به استاندارد دوم تفاوت معنادار نداشت. همچنین میزان قبولی بر اساس سه استاندارد به ترتیب 6/67، 8/64 و 1/58 درصد به دست آمد که درصد قبولی سوم نسبت به اول کاهش معنادار داشت (002/0=p). نتیجه گیری: در این تحقیق، روش انگوف برای تعیین استاندارد قبولی آزمون عینی ساختارمند بالینی مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت. بر اساس یافته های این مطالعه، نتایج روش انگوف مخصوصاً پس از بحث و بررسی نمرات واقعی نسبتاً روا و پایا هستند.