نیاز سنجی آموزشی بهورزان شاغل در خانه های بهداشت شبکه های بهداشت و درمان استان اصفهان

هدایت اله عسگری، hadayatolah asgari master of health services management, health management and economics research center, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranهدایت ا... عسگری، کارشناس ارشد، مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، مرکز تحقیقات مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. مریم خیرمند، maryam kheirmand () graduate student msc in engineering occupational healthm,shahid sadoughi university of medical sciences-yazd, iranمریم خیرمند، دانشجوی کارشناسی ارشد مهدسی بهداشت حرفه ای، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد-ایران. محمدحسین یارمحمدیان، mohamadhossein yarmohmdian assosiated professor, health management and economics research center, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranدکتر محمدحسین یارمحمدیان (دانشیار)، مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، مرکز تحقیقات مدیریت و اقتصاد سلامت،دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران محسن روحانی، mohsen rohani director of network group eexpansion, health department, isfahan university of medical sciencesکارشناس ارشد انگل شناسی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. صدیقه انصاری پور، sediqeh ansari pour epert in behvarzi education center province, isfahanکارشناس بهداشت عمومی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.

چکیده

مقدمه: بررسی و شناخت نیاز های آموزشی پیش نیاز یک سیستم آموزشی موفق است معمولاً این اقدام اولین گام در برنامه ریزی آموزشی و در واقع نخستین عامل ایجاد و تضمین اثربخشی برنامه های آموزش و بهسازی نیروهای ماهر و متخصص است. در نظام بهداشت و درمان کشور اولین رده نیروی انسانی در صف مقدم ارایه مراقبت های بهداشتی درمانی در روستاها بهورزان هستند ، لذا نیاز به تعیین اولویت برای برنامه ریزی و اجرای دوره ها مورد نیاز آموزشی برای این رده احساس می شد. روش ها: این پژوهش یک مطالعه توصیفی(نیازسنجی) در جمعیت 1621 نفری از بهورزان شاغل در خانه های بهداشت، مدیران و مربیان مراکز آموزش بهورزی شهرستان و کارشناسان ستاد شبکه های بهداشت و درمان شهرستان و استان اصفهان به روش سرشماری است که در آن داده ها با استفاده از الگوها و تکنیک های توافق سنجی گردآوری شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه با سؤالات باز است که روایی آن از طریق مشورت با متخصصین تأیید و پایایی آن از طریق دو نیمه کردن و محاسبه آلفا کرونباخ 76 درصد به دست آمد. نتایج: بیشترین اولویت نیاز آموزش مورد توافق در شبکه ها از دیدگاه گروه هدف به ترتیب مربوط به: آموزش سلامت و مهارت های زندگی، بیماری های غیرواگیر، بیماری های واگیر، تغذیه و دارو، بهداشت محیط، بهداشت حرفه ای، بهداشت دهان و دندان بوده است. نتیجه گیری: بین نظرات کارشناسان ستادی، مربیان و بهورزان در مورد نیاز های آموزشی بهورزان توافق زیادی دیده نمی شود، این موضوع می تواند ناشی از ضعف در همکاری درون بخشی و کار تیمی در شبکه ها باشد که نتوانسته است دیدگاه مشترکی را در بین این سه گروه ایجاد نماید و ازطرفی ساختار شبکه به گونه ای است که نظرات آموزش گیرندگان (بهورزان)، ناظرین (کارشناسان شبکه) و مربیان بهورزی (آموزش دهندگان) در برنامه ریزی و آموزش بهورزان لحاظ نمی شود و هرچه شبکه از نظر تعداد واحدها و کارشناسان و مربیان و بهورزان بزرگتر باشد اختلاف نظر بیشتر است.