بررسی پیش بینی کننده های اضطراب دوره کودکی براساس طرحواره های ناسازگار کودک و سبکهای فرزندپروری مادر
چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش بینی کننده های اضطراب دوره کودکی بر اساس طرحوارههای کودکان و سبکهای فرزندپروری مادر میان دانش آموزان 9 تا 13 ساله انجام شده است. روش: نمونه پژوهش شامل 152 کودک بود که به روش تصادفی خوشه ای از مقاطع ابتدایی و راهنمایی شهر تهران انتخاب شدند. آزمون های مورد استفاده در پژوهش شامل آزمون غربالگری اختلالات هیجانی مرتبط با اضطراب دوره کودکی، پرسشنامه طرحواره کودک و پرسشنامه شیوههای فرزندپروی بامریند می باشند. داده ها توسط ضریب همبستگی بیرسون و روش آماری رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که طرحوارههای کودکان به نسبت سبکهای فرزندپروری مادر، نقش برجستهتری در پیشبینی اضطراب دوره کودکی ایفا میکنند. علاوه بر این یافتههای حاصل از تحلیل رگرسیون نشان داد که اضطراب دوره کودکی توسط طرحوارههای شکست، آسیب پذیری، تنهایی و سلطه پذیری کودکان پیشبینی میشود. نتیجهگیری: اضطراب کودکان تا حد زیادی می تواند تحت تأثیر طرحوارههای آنها باشد بنابراین آموزش باورهای منطقی برای کودکان اهمیت زیادی دارد.