پیش بینی حوادث قلبی ـ عروقی در افراد بالای ۴۰ سال مبتلا به سندرم متابولیک بر اساس دو تعریف atp iii وidf (مطالعه ی قند و لیپید تهران)

مجتبی ملک، مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم ایران، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی ـ درمانی شهیدبهشتی فرزاد حدائق، مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم ایران، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی ـ درمانی شهیدبهشتی هادی هراتی، مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم ایران، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی ـ درمانی شهیدبهشتی فریدون عزیزی، مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم ایران، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی ـ درمانی شهیدبهشتی مریم السادات سلامی، m salami endocrine research center, shaheed beheshti university of medical sciencesمرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی ـ درمانی شهید بهشتی

چکیده

مقدمه: نتایج متفاوتی در خصوص شیوع سندرم متابولیک و همراهی آن با بروز بیماری های قلبی ـ عروقی گزارش شده است. هدف از این مطالعه بررسی نقش سندرم متابولیک در پیش بینی حوادث قلبی ـ عروقی (cvd) بر اساس دو تعریف «سومین نشست جهت برنامه ی آموزش ملی درمان کلسترول در بزرگسالان (ncep, atp iii) و فدراسیون بین المللی دیابت (idf)» است. مواد و روش ها: در این مطالعه ی کوهورت همه ی افراد بالای 40 سال شرکت کننده در مطالعه ی طرح قـند و لیپید تهران که بر اساس شرح حال، مشکل قلبی ـ عروقی نداشتند بررسی شدند. کلیه ی وقایع قلبی ـ عروقی رخ داده برای این افراد به مدت 8/0±9/4 سال ثبت و در انتها قدرت پیش بینی وقوع cvd قبل از تعدیل عوامل خطر زا (مدل 1)، بعد از تعدیل عوامل خطرزای معمول شامل سن، جنس، سابقه ی فامیلی cvd زودرس و سیگار کشیدن (مدل 2)، بعد از تعدیل عوامل خطرزا در مدل 2 به همراه ldl (مدل 3) و با اضافه نمودن اجزای سندرم متابولیک (مدل 4) توسط هر یک از تعاریف سندرم متابولیک بر آورد و از طریق محاسبه ی سطح زیر منحنی roc مقایسه شد. نتایج: افراد مورد مطالعه 3777 نفر با میانگین سنی 9/9±7/53 سال بودند. 1563 نفر (41%) بر اساس هر دو معیار atp iii وidf سالم بوده، 1714 نفر (4/45%) از شرکت کنندگان بر مبنای معیارهای atp iii و 1900 نفر (3/50%) بر مبنای معیارهای idf دچار سندرم متابولیک بودند. تا پایان مطالعه 143 نفر (7/3%) دچار رخداد قلبی ـ عروقی جدید شدند. سندرم متابولیک در 3 مدل اول بر اساس هر دو معیار atp iii و idfپیش بینی کننده ی حوادث قلبی ـ عروقی بود. ولی در مدل 4، هیچ کدام از تعاریف سندرم متابولیک پیش بینی کننده ی رخداد قلبی ـ عروقی نبودند. بعد از محاسبه ی سطح زیر منحنی roc برای مدل های 2 و 3 دیده شد که معیارهای atp iii در مدل 2 بهتر از idf حوادث قلبی ـ عروقی را پیش بینی می کند (سطح زیر منحنی roc 760/0 در برابر 735/0، 001/0p<). ولی در مدل 3 پیش بینی رخداد های قلبی ـ عروقی در دو تعریف اختلاف معنی داری نداشت. نتیجه گیری: به نظر می رسد این دو تعریف در پیش بینی رخداد های قلبی ـ عروقی بعد از تعدیل همه ریسک فاکتورهای شایع وldl به طور مشابه، رخداد های قلبی ـ عروقی را پیش بینی می کنند ولی هیچ یک از تعاریف atp iii و idf مستقل از اجزای تشکیل دهنده خود پیش بینی کننده ی رخدادهای قلبی ـ عروقی نیستند.