اثربخشی آموزش دو نیمکره مغز بر خودپنداره و مهارت های اجتماعی دانش آموزان مبتلا به اختلال نارساخوانی
چکیده
هدف این مطالعه بررسی اثربخشی آموزش دونیمکره مغز بر خودپنداره و مهارتهایاجتماعی دانشآموزان مبتلا به نارساخوانی بود. این پژوهش، آزمایشی و از نوع پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانشآموزان مبتلا به نارساخوانی پسر سال چهارم و پنجم مقطع ابتدایی نسیم شهر استان تهران در سال تحصیلی 93-92 تشکیل دادند. نمونه پژوهش حاضر، شامل 20 دانشآموز مبتلا به نارساخوانی بود که از میان مدارس ابتدایی نسیم شهر و با روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب و به روش تصادفی در دو گروهآزمایش وکنترل (10 نفر برای هرگروه) گمارده شدند. برای جمعآوری دادهها از آزمون خواندن و تشخیص نارساخوانی کرمینوری و مرادی، پرسشنامههای خودپنداره برای کودکان پییرز-هریس و مهارتهایاجتماعی ماتسون استفاده شد.گروهآزمایش به مدت 16 جلسه تحت آموزشدونیمکره مغز قرار گرفته و گروهکنترل مداخلهای دریافت نکردند. نتایج تحلیلکواریانسنشان داد آموزشدونیمکره مغز بر خودپنداره و مهارتهایاجتماعی تأثیر داشت، به اینصورت که منجر به افزایش خودپنداره و مهارتهایاجتماعی دانشآموزان مبتلا به نارساخوانی شد. با توجه به این نتایج، میتوان گفت کهآموزش دو نیمکره مغز میتواند در جهت آموزش و درمان مبتلایان به اختلال نارساخوانی استفاده شود.