باورهای معرفت شناختی مدیران و نگرش آنها درخصوص برنامه ریزی استراتژیک در آموزش عالی (دانشگاههای شمال شرق ایران)
چکیده
هدف اصلی از این پژوهش بررسی رابطه میان باورهای معرفت شناختی مدیران با نگرش آنها درخصوص برنامه ریزی استراتژیک است. در این مطالعه از تحقیق کمّی غیر آزمایشی آینده نگر تبیینی استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق شامل رؤسا ومعاونان دانشگاههای دولتی، آزاداسلامی و علوم پزشکی شمال شرق ایران است که در سال تحصیلی 87 -1386، مشغول به فعالیت بوده اند. از کل 82 نفر رئیس و معاونان این دانشگاهها، 54 نفر به پرسشنامه های مربوط پاسخ دادند. در این تحقیق به دلیل حجم محدود جامعه آماری، به جای نمونه گیری از روش سرشماری استفاده شده است. برای گردآوری داده های مربوط به باورهای معرفت شناختی از «پرسشنامه باورهای معرفت شناختی شومر» و برای بخش برنامه ریزی استراتژیک از پرسشنامه «سنجش نگرش نسبت به برنامه ریزی استراتژیک» استفاده شده است. برای تجزیه وتحلیل داده های به دست آمده از تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان می دهد که بین باورهای معرفت شناختی مدیران و نگرش آنها درخصوص برنامه ریزی استراتژیک رابطه معنی داری وجود دارد. بنابراین، مدیرانی که دانش را نسبی، اکتسابی و پیچیده و فرایند فراگیری آن را تدریجی تلقی می کنند، توجه بیشتری به برنامه ریزی استراتژیک از خود نشان داده اند.