بررسی اثر بازدارندگی اسانس زنیان بر رشد باکتری لیستریا مونوسیتوژنز در محیط عصاره و گوشت ماهی سفید دریای خزر (rutilus frisii kutum)
چکیده
سابقه و هدف: به دلیل نگرانی های ناشی از اثرات نامطلوب نگهدارنده های شیمیایی و هم چنین افزایش مقاومت سویه های باکتریایی نسبت به ترکیبات ضدباکتری متداول، پژوهش در زمینه ی جایگزینی آن ها به وسیله ی ترکیبات طبیعی ضروری است. هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر بازدارندگی اسانس زنیان بر رشد لیستریا مونوسیتوژنز تلقیح شده در مدل عصاره و گوشت ماهی سفید بود. مواد و روشها: ابتدا غلظت حداکثری اسانس زنیان که فاقد تأثیر معنی دار بر ویژگی های حسی ماهی سفید بود، تعیین شد. در ادامه اثر بازدارندگی اسانس زنیان در سه سطح 05/0، 15/0 و 3/0 درصد و نمک طعام در دو سطح صفر و 4 درصد بر رشد لیستریا مونوسیتوژنز تلقیح شده به محیط عصاره ماهی سفید ارزیابی شد. در مرحله بعد اثر اسانس زنیان در سطوح 15/0 و 3/0 درصد به منظور مهار لیستریا مونوسیتوژنز تلقیح شده به گوشت ماهی سفید مورد ارزیابی قرار گرفت. نمونه ها به مدت 12 روز در دمای °c4 نگهداری شدند و شمارش میکروبی با فواصل زمانی 4 روز صورت پذیرفت. یافتهها: در عصاره ی ماهی سفید، غلظت 15/0 درصد اسانس زنیان اثر باکتریواستاتیک و غلظت 3/0 درصد آن اثر باکتری کشی علیه لیستریامونوسیتو‍‍‍‍ژنز نشان داد. افزودن 4 درصد نمک به عصاره ی ماهی سفید فعالیت ضدباکتریایی اسانس زنیان را به طور معنی داری افزایش داد. استفاده از غلظت های 15/0 و 3/0 درصد اسانس در گوشت ماهی سفید رشد باکتری را در مقایسه با تیمار شاهد به طور معنی داری کاهش داد. نتیجه گیری: استفاده از اسانس زنیان به طور معنی داری از رشد باکتری لیستریا مونوسیتوژنز جلوگیری کرد. این تأثیر در محیط عصاره ی ماهی سفید در مقایسه با گوشت ماهی سفید چشمگیرتر بود