بررسی مقایسه ای مهارت های بینایی-حرکتی در دانش آموزان سن دبستانی دارای افت شنوایی عمیق و عادی
چکیده
هدف: این پژوهش به منظور مقایسه مهارتهای بینایی- حرکتی در دانشآموزان سن دبستانی دارای افت شنوایی عمیق و همسالان عادی اجرا شده است. روش: تحقیق حاضر در قالب طرح پس رویدادی و با استفاده از آزمون مهارتهای بینایی- حرکتی، نسخه بازبینی شده (گاردنر، 1995) صورت گرفت. به علت محدودیت دسترسی به دانشآموزان با آسیب شنوایی عمیق، نمونهها از تمامی دانش آموزانی که واجد شرایط ورود به این پژوهش بودند، از دو مدرسه ناشنوایان پسرانه و دخترانه به تعداد 41 نفر (20 پسر و 21 دختر) انتخاب شده و به تعداد برابر از دانشآموزان عادی از دو مدرسه ابتدایی پسرانه و دخترانه نمونه گیری به شکل تصادفی انجام شد. در مرحله بعد، آزمون فوق بر روی 82 نفر از دانشآموزان با آسیب شنوایی عمیق و عادی 6 تا 12 ساله شهر کرج، اجرا گردید. یافته ها: تفاوت معناداری بین مهارت بینایی- حرکتی دانشآموزان دارای افت شنوایی عمیق و عادی وجود دارد (01/0 p<). علاوه بر این، دو گروه در مهارتهای بینایی- فضایی، تجزیه و تحلیل بینایی و یکپارچگی بینایی حرکتی نیز تفاوت معنادار داشتند (01/0p<). نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان میدهد که یکی از حیطه هایی که در کودکان با افت شنوایی عمیق ممکن است دچار اختلال باشد، مهارت بینایی- حرکتی و زیرمجموعه مهارتهای مرتبط با آن است. بنابراین بکارگیری روشهای ارزیابی جهت شناسایی نقاط ضعف دانشآموزان در این زمینه و ارائه برنامه های توانبخشی مناسب برای کودکان با آسیب شنوایی عمیق ضروری است.