تأثیر آموزش حافظۀ کاری واجی بر افزایش میانگین طول گفته در کودکان با آسیب زبانی ویژه
چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر، طراحی برنامهای مداخلهای در زمینۀ آموزش حافظۀ کاری واجی و بررسی تأثیر آن بر افزایش میانگین طول گفته بهمثابۀ شاخصی از رشد زبان است. روش: روش پژوهش، طرح آزمایشی از نوع تکآزمودنی بود. نمونههای مورد بررسی، 4 کودک با آسیب زبانی ویژه بودند که با روش نمونهگیری در دسترس از بین جامعۀ آماری این کودکان در شهر تهران، انتخاب شدند و به مدت 10 جلسه تحت آموزش قرار گرفتند. میانگین طول گفته در مرحلۀ خط پایه 3 بار و در مرحلۀ درمانی، 5 بار اندازهگیری و تغییرات آن بررسی شد. یافتهها: یافتهها نشان میدهد که بین میانگین طول گفتۀ این کودکان، پیش از ورود به برنامۀ آموزشی و پس از آن تفاوت دارد. نتیجهگیری: برنامۀ آموزشی در زمینۀ حافظۀ کاری واجی بر افزایش میانگین طول گفته در کودکان با آسیب زبانی ویژه تأثیر دارد؛ و این روش میتواند بهمثابۀ یکی از راهکارهای درمانی در جهت کاهش مشکلات زبانی کودکان با آسیب زبانی ویژه بهکار رود.