الگوی ترسیم ساعت در کودکان با و بدون اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی
چکیده
هدف: پژوهش حاضر، با هدف تعیین الگوی ترسیم ساعت در کودکان با و بدون اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی (adhd) و ارزیابی کاربرد ترسیم ساعت به مثابه ابزاری عصب ـ روان شناختی در جمعیت کودکان ایرانی انجام شده است. روش: پژوهش حاضر، از نوع پسرویدادی با گروه همتاست که در آن 161 کودک با اختلال نارسایی توجه / بیش فعالی بهصورت تصادفی چندمرحله ای و 161 کودک عادی 6 تا 12 سال که از نظر سن، جنسیت، دست برتری، پایه تحصیلی و هوشبهر با آنها همتا بودند، نیز بهصورت تصادفی از مناطق 19 گانه شهر تهران انتخاب شدند. ازاینرو حجم کل نمونه مورد بررسی 322 نفر بود. مفهوم سازی زمان و ترسیم ساعت، به طور جداگانه و با استفاده از سامانه نمره گذاری کوهن و همکاران (2000) که بر روی کودکان مدرسهرو هنجار شده بود، مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که عملکرد کودکان با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی، بدون توجه به زیرنوعهای مختلف، بهطور معناداری، از کودکان عادی، ضعیف تر است. کودکان با اختلال نارسایی توجه /بیش فعالی از زیر نوع مرکب، عملکردی ضعیف تر از دو زیرنوع دیگر داشتند. تحلیل کیفی عملکرد، خطاهایی را آشکار ساخت که ناشی از برنامه ریزی ضعیف در انجام تکلیفهای نیازمند هماهنگی است، و همواره با بدکارکردی اجرایی در کودکان با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی به چشم می خورد. نتیجه گیری: با توجه به تحلیلهای کمی و کیفی و تفاوتهای بین الگوی ترسیم ساعت در کودکان با و بدون اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی، آزمون ترسیم ساعت ابزار غربالگری مناسب و بخش سودمندی از ارزیابی جامع عصب ـ روان شناختی در کودکان با adhd است.