تأثیر آموزش مهارت های برقراری ارتباط مؤثر به مادران کودکان اوتیسم بر جو ّ عاطفی، سازش پذیری و انسجام خانواده
چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش مهارتهای ارتباط مؤثر به والدین کودکان مبتلا به اوتیسم بر بهبود جوّ عاطفی، و سازش پذیری و انسجام خانواده کودکان مبتلا به این اختلال انجام شد. روش: روش این پژوهش از نوع شبه تجربی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. از میان مادران کودکان 4 تا 13 ساله مبتلا به اوتیسم از مرکز اوتیسم تهران در سال تحصیلی 95-94، 24 نفر بر حسب شرایط ورود به پژوهش، انتخاب و به شکل تصادفی ساده در گروه های آزمایش و کنترل جایدهی شدند. پس از انجام پیش آزمون به کمک پرسشنامه های جوّ عاطفی خانواده (هیل برن، 1964) و سازش پذیری و انسجام خانواده (اولسون، پرتنر، و لاوی، 1985)، به گروه آزمایش طی 8 جلسه مهارت های ارتباط مؤثر آموزش داده شد. در پایان، از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد و داده های حاصل با آزمون تحلیل کوواریانس، تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش مهارت های برقراری ارتباط مؤثر سبب بهبودی جوّ عاطفی و همچنین افزایش سازش پذیری خانواده (001/0 > p) کودکان مبتلا به اوتیسم شده است. نتیجه گیری: آموزش مهارتهای ارتباط مؤثر یک برنامه آموزشی کارآمد برای کمک به خانوادههای کودکان مبتلا به اوتیسم است.